ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ιστολόγιο αφιερωμένο στο πρόσωπο και το έργο του κορυφαίου ορθόδοξου θεολόγου, ιεροκήρυκα και συγγραφέα, του Ομολογητού κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου

Archive for the month “Ιουνίου, 2012”

Μικρό σχόλιο αναγνώστη μας για την αξία του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου και τις συκοφαντίες που δέχθηκε

Μικρό σχόλιο αναγνώστη μας για την αξία του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου και τις συκοφαντίες που δέχθηκε

Με αφορμή τις συκοφαντίες που δεχθήκαμε και την πριν απο 13 ημέρες εορτή του αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως που συκοφαντήθηκε και διώχθηκε, θυμηθήκαμε τα γνησιότερα πνευματικά τέκνα του μακαριστού π. Αυγουστίνου, τους Ομολογητές Νικόλαο Σωτηρόπουλο και Σωτήριο Ευσταθίου, που και αυτοί συκοφαντήθηκαν λυσσαλέα, όπως ο άγιος Νεκτάριος. Ενόχλησαν τόσο πολύ τον διάβολο με το μεγάλο έργο που έκαναν γι’ αυτό και συκοφαντήθηκαν και συνεχίζουν να συκοφαντούνται.
Παρακάτω δημοσιεύουμε ένα σχόλιο που μας είχε σταλλεί απο αναγνώστη μας για τον κ. Νικόλαο Σωτηρόπουλο και δεν δημοσιεύσαμε τότε. Το σχόλιο γράφτηκε τον Ιούλιο για τις συκοφαντίες του ιστολόγιου «Αμέθυστος» και είναι αυτούσιο εκτός απο ένα όνομα που αφαιρέσαμε και θα αποκαλύψουμε άλλη στιγμή. Τα ίδια ισχύουν σχεδόν και για τον κ. Σωτήριο Ευσταθίου.
<<Όσοι ἐπιχειροῦν νὰ μειώσουν τὴν ἀξία τοῦ κορυφαίου απολογητὴ και αγωνιστή των ημερών μας θεολόγου κ. Νικολάου Σωτηροπούλου ομοιάζουν με εκείνον τον τρελλό, που προσπαθούσε να σβήσει τον ήλιο με τα φτυσίματά του. Τον κ. Σωτηρόπουλο δεν τον αγγίζουν οι συκοφαντίες, ο άνθρωπος βίωσε στο πετσί του πολλές συκοφαντίες και αθλιότητες και είναι ψημένος και μπαρουτοκαπνισμένος από τέτοιες επιθέσεις, είτε προέρχονται από εκκλησιαστικούς παράγοντες, είτε από δήθεν αδελφούς (ψευδαδέλφους), είτε από «διανοουμένους» τύπου Γιανναρά, είτε από δημοσιογράφους και μεγαλοεκδότες τύπου Ελευθεροτυπίας, είτε από πρώην ευεργετηθέντες κ.λπ. Συγχαίρω τον κ. Λυκούργο Νάνη για τις κρυστάλλινες θέσεις του υπέρ του αδελφού Νικολάου Σωτηροπούλου>>.

Σχόλια επαινετικά υπερ του Νικολάου Σωτηρόπουλου

Δημοσιεύουμε δύο ενδεικτικά σχόλια επαινετικά για το πρόσωπο του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου, που λάβαμε, διότι πιστεύουμε ότι ανταποκρίνονται προς την πραγματικότητα και προέρχονται απο ειλικρινείς ανθρώπους όπως φανερώνει και ο λόγος τους.
Σ’ ένα σημείο θα σταθούμε τώρα. Πράγματι όπως γράφει ο πρώτος ανώνυμος, ο κ. Σωτηρόπουλος πολεμήθηκε πολύ, πάρα πολύ, όχι μόνο απο ανθρώπους εχθρούς της Εκκλησίας ή αιρετικούς κληρικούς και λαϊκούς, αλλά και απο ανθρώπους που δεν θα περίμενε κανείς απο αυτούς τέτοια στάση απέναντί του.
 

1)Ανώνυμος

Είμαι Έλληνας του Εξωτερικού. Δύο ανθρώπους αγάπησα σ´αυτόν τον άχαρο και άκοσμο κόσμο περισσότερο και από τους γονείς μου. Τον πατέρα Αυγουστίνο Καντιώτη, ουρανοπολίτη πλέον, και το γνησιότερο και πιστότερο πνευματικό του τέκνο Νικόλαο Σωτηρόπουλο. Ακούω πολλές ομιλίες τους και ανασταίνομαι πνευματικώς. Ο Σωτηρόπουλος έχει τεράστια πίστη, πιστεύει εξ όλης ψυχής και εξ όλης καρδίας και εξ όλης ισχύος στον Τριαδικό Θεό, τον οποίο αγαπά και κηρύττει με όση δύναμη του απομένει. Θυσίασε τα πάντα για τον Χριστό και την Εκκλησία. Πολλοί καλοί θεολόγοι περιόδευσαν και κήρυξαν στον απόδημο Ελληνισμό. Κανενός το κήρυγμα δεν άγγιξε τις καρδιές μας και δεν φούντωσε την αγάπη μας για τον Ιησού Χριστό όσο το κήρυγμα του Σωτηροπούλου. Και κανένας δεν αγαπήθηκε και δεν μισήθηκε όσο ο Σωτηρόπουλος. Σημείο αντιλεγόμενο!Συγχαρητήρια που προβάλλετε την προσωπικότητα και το έργο του. Ο ίδιος ο Σωτηρόπουλος είναι άνθρωπος ταπεινός και είμαι βέβαιος ότι θα στενοχωρείται με τέτοιες τιμές.

 

2)ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ (για την επιστολή του κ.Σωτηρόπουλου με τίτλο <<Δόξα τω θανάτω!>>)
Λόγος δυνατός και αιχμηρός!
Ποιός άλλος είναι ικανός να αρθρώσει τέτοιον λόγο; ΟΥΔΕΙΣ!

Παράκληση

Παρακαλούμε τους καλούς αναγνώστες που αγαπούν στον π.Αυγουστίνο, να μην ξεχνούν στην προσευχή τους το γνησιότερο πνευματικό του τέκνο, τον κ. Νικόλαο Σωτηρόπουλο και την Ορθόδοξη Ιεραποστολική Αδελφότητα του «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ».

Να ενισχύουν με κάθε τρόπο την Ιεραποστολική Αδελφότητα του π.Αυγουστίνου στο σημαντικό έργο της.
Αυτό είναι που θέλει ο π.Αυγουστίνος και αυτό ας κάνουν όσοι τον αγαπούν.

Ο μήνας των Πατέρων. Οι μαργαρίτες των Πατέρων και οι χάντρες των Οίκουμενιστών. Ή άνω Θεολογία και τα ράκη (Εξαίρετο άρθρο!)

Ο μήνας των Πατέρων

 
Ο Ιανουάριος κατέχει μια ιδιαίτερη θέση στο εκκλησιαστικό μας έτος. Είναι ό μήνας των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας. Του Μ. Βασιλείου του ούρανοφάντορος και φωστήρος της Καισαρείας (1 Ιαν.)· του κατά σάρκα αδελφού του Γρηγορίου Νύσσης, ό όποιος για την καθοριστικής σημασίας συμβολή του στην Β’ Οικουμενική Σύνοδο, πού καταδίκασε την αίρεση των Πνευματομάχων, ώνομάσθηκε «Πατήρ Πατέρων και Νυσσαέων φωστήρ», από δε τον Μ. Θεοδόσιο «στύλος της Ορθοδοξίας» (10 Ιαν.) του αγίου Αντωνίου του Μεγάλου, ό όποιος υπήρξε «των ασκητών αρχηγός» και της έρημου ό «οικιστής» και «καθηγητής» (17 Ιαν.)» των αγίων Αθανασίου του Μεγάλου και Κυρίλλου, πατριαρ­χών Αλεξανδρείας, τούς οποίους ό ιερός υμνογράφος ονομάζει «σοφωτάτους διδασκάλους», «άξιοθέους παλαιστάς», «της Εκκλησίας τα μεγάλα προπύργια», «στύλους της ευσέβειας», «προμάχους της αληθείας πιστότατους», «της χάριτος διαπρυσίους κήρυκας», «οδηγούς προς τα άνω» και «εισόδους του Παραδείσου» (18 Ιαν.)· του αγίου Μάρκου, επισκόπου Εφέσου του Ευγενικού, ό όποιος «πανοπλίαν άμαχον ένδεδυμένος», την έπηρμένην οφρύν «κατέστησεν της δυτικής ανταρσίας», καθαιρώντας τα σκοτεινά υψώματα της Παπικής πλάνης και κρατώντας κατά και με­τά την ψευδοσύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας στους ώμους του, ως ό μυθικός Άτλας, την Ορθοδοξία (19 Ιαν.)· του αγίου Ευθυμίου, του «χαρισμάτων ένθέων πεπλησμένου», ό όποιος με τις αρετές του, τα θαύματα, τη διδασκαλία και την Ιεραποστολική του δράσι ανεδείχθη και αυτός Μέγας (20 Ιαν.)» του αγίου Μαξίμου του Όμολογητού, ό όποιος υπέστη μεγάλους υπέρ της Πίστεως διωγμούς και φρικτά μαρτύρια «μαστιζόμενος δεινώς, και την γλώτταν τεμνόμενος, και την πάντοτε προς Θεόν αίρομένην θείαν χείρα, δι’ής γράφων διετέλει τα υψηλότατα δόγματα» (21 Ιαν.)’ του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, τον όποιον ή υμνολογία της Εκκλησίας μας χαρακτηρίζει «Ιεραρχών τον άρχηγόν», «Πατριαρχών τό γέρας», «μύστην των δογμάτων και εννοιών Χριστού», «νουν τον άκρότατον», «θεολογίας πηγήν», «σοφίας ποταμόν, και βρύσιν θείας γνώσεως», «της ευσέβειας υπέρμαχον μέγαν, και της ασεβείας διώκτην γενναίον» (25 Ιαν.)’ του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και χρυσορρήμονος, από το χρυσό στόμα του οποίου ως πυρσός έξέλαμψεν ή χάρις του Αγίου Πνεύματος και έφώτισεν όλη την οικουμένη (27 Ιαν.) και τέλος των Τριών Ιεραρχών, των τριών μεγίστων φωστήρων της τρισηλίου Θεότητος, Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου, οι όποιοι, ως μελίρρυτοι ποταμοί της σοφίας, έπότισαν πλουσίως όλη την κτίσι με τα νάματα της θεογνωσίας (30 Ιαν.).
 

Οι μαργαρίτες των Πατέρων και οι χάντρες των Οίκουμενιστών

 
Πόσοι όμως Ορθόδοξοι χριστιανοί εκτιμούν σήμερα δεόντως την αξία των Πατέρων; Πόσοι μελετούν τα συγγράμματα τους; Πόσοι συγκινούνται και εμπνέονται από τους αγώνες και τις θυσίες τους; Δυστυχώς πολύ ολίγοι. Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δεν ενδιαφέρονται για την Πίστι, την Αγία Γραφή, την Εκκλησία, τους Πατέρες.
«Πάγχρυσα στόματα του Λόγου» ονομάζει ό ί. Υμνογράφος τα στόματα των Πατέρων. Οι άνθρωποι όμως σήμερα ενδιαφέρονται περισσότερο για τα «γκολ» πού επιτυγχάνουν τα πάγχρυσα πόδια κάποιων ακριβοπληρωμένων ποδοσφαιριστών!
Οι Πατέρες είναι οι «της ουρανίου Τριάδος λατρευτοί». Οι άνθρωποι όμως σήμερα, αντίθετα από τούς Πατέρες, προτιμούν να λατρεύουν αντί του Θεού τη σάρκα τους, τη γυναίκα τους, το παιδί τους, το σκύλο τους, την ποδοσφαιρική τους ομάδα, το χρήμα, τη μόδα, το σεξ!
Οι Πατέρες είναι «τα άγλαόκαρπα δένδρα». Οι άνθρωποι όμως κοιτάζουν τα δέντρα αυτά από μακριά. Δεν τα πλησιάζουν. Δεν απλώνουν τα χέρια τους να κόψουν και να γευθούν τούς αγλαούς και γλυκείς καρπούς τους, αλλά τρέφονται από τούς σαπρούς και δηλητηριώδεις καρπούς άλλων δέντρων, πού ευδοκιμούν στις όχθες του μολυσμένου τέλματος της σημερινής άμοραλιστικής κοινωνίας.
Οι Πατέρες είναι «οι διαυγείς μαργαρίται». Οι άνθρωποι όμως σήμερα ομοιάζουν με τους Αφρικανούς εκείνους ιθαγενείς, τούς όποιους εξαπατούσαν κάποιοι έξυπνοι Ευρωπαίοι έμποροι παίρνοντάς τους τα πανάκριβα διαμάντια και ρουμπίνια από τα χέρια τους, και δίνοντας τους ως αντάλλαγμα πλαστικές αστραφτερές χάντρες, πού τούς εντυπωσίαζαν περισσότερο! Ψεύτικες χάντρες ζητούν οι χριστιανοί σήμερα, περιφρονώντας τα μαργαριτάρια. Έτσι, στις ήμερες μας οι όροι αντιστρέφονται. ‘Ενώ δηλαδή οι Αφρικανοί αδελφοί μας, χάρι στο ζήλο και την αύταπάρνησι των ολίγων Ορθοδόξων ιεραποστόλων, πετούν και καίουν τα μαγικά τους βιβλία και τα ανταλλάσσουν με την Αγία Γραφή, και οι Προτεστάντες της Δύσεως επιστρέφουν με απλανή οδηγό τους Πατέρες στην αλήθεια της Ορθοδοξίας, «Ορθόδοξοι» Έλληνες, βα­πτισμένοι στο όνομα της Αγίας Τριάδος, στέκονται δίπλα από τούς κάδους των απορριμμάτων της Νέας Εποχής και μάς επιδεικνύουν με υπερηφάνεια τα «σπουδαία» ευρήματα τους, τις ψεύτικες χάντρες της αστρολογίας, της γιόγκα, του Διαλογισμού, των ψευδοπροφητειών του Νοστράδαμου, των δαιμονικών διδασκαλιών 400 και πλέον νεοφανών αιρέσεων και παραθρησκειών, πού δρουν ανενόχλητες στην ταλαίπωρη Ελλάδα, της αρχαιολατρίας, του Οικουμενισμού!
Αυτοί δε, πού κρατούν στα χέρια τους τις χάντρες του Οικουμενισμού, είναι και οι πλέον αξιοθρήνητοι, αλλά και οι πλέον προκλητικοί. Αλλοτριωμένοι καθηγητάδες, από κοινού με παπόφιλους και νεωτερίζοντες δεσποτάδες, «έχοντες μόρφωσιν ευσέβειας, την δε δύναμιν αυτής ήρνημένοι», μάς καλούν να πετάξωμε τούς πολύτιμους μαργαρίτες της Πατερικής θεολογίας, πού μάς παρέδωσαν με ευλάβεια οι αιώνες, και να παραλάβωμε από τα χέρια τους κάποιες άλλες ξένες θεολογίες ή μάλλον «διαβολολογίες», πού συνέλεξαν από τις θεο­λογικές χωματερές της Δύσεως!
 
Οι χάντρες των Οίκουμενιστών έχουν διάφορα χρώματα και ονόματα. Ιδού μερικά απ’ αυτά: «θεωρία των Κλάδων», «θεωρία των αδελφών Εκκλησιών», «θεωρία περί των δύο πνευμόνων του Χριστού», «Οικουμενική θεολογία», «Βαπτισματική θεολογία», «Φεμινιστική θεολογία», και ή πλέον πρόσφατη χάντρα, πού προστέθηκε στο οίκουμενιστικό «κομπολόϊ», και κατασκευάζεται κατ’ αποκλειστικότητα στη λεγομένη Ακαδημία θεολογικών Σπουδών του Βόλου, και ακούει στο όνομα «Μεταπατερική θεολογία ή θεολογία της Συνάφειας»!
 
 

Ή άνω Θεολογία και τα ράκη

 
Οι Πατέρες είναι «οι μυστικές του Πνεύματος σάλπιγγες», αλλά και οι μελωδοί οι «μελωδήσαντες έν μέσω της Εκκλησίας μέλος έναρμόνιον θεολογίας». Οι προαναφερθέντες όμως καθηγητάδες και δεσποτάδες κλείνουν τα ώτα τους στα σαλπίσματα του Πνεύματος και τα ανοίγουν στους σαγηνευτικούς ήχους των Σειρήνων του Οίκουμενισμού.
Οι Πατέρες είναι οι «των Αποστολικών παραδόσεων ακριβείς φύλακες». Οι σύγχρονοι όμως αυτοί «θολολόγοι», πού θολώνουν το διαυγές και κρυστάλλινο ύδωρ της Ορθοδόξου Θεολογίας, δεν εκτίμησαν τον ανεκτίμητο θησαυρό των Αποστολικών και Πατερικών παραδόσεων, πού τούς εμπιστεύθηκε προς φύλαξι ή Εκκλησία, με αποτέλεσμα να τον ανταλλάσσουν με τις απατηλές χάντρες της «βέβηλου κενοφωνίας» και «ψευδωνύμου γνώσεως» της παναιρετικής Δύσεως.
Οι Πατέρες είναι «θεολογίας πηγαί», «θεοσοφίας ποταμοί αέναοι, και βρύσεις θείας γνώσεως», το ζωντανό και αθάνατο νερό, το όποιο αδυνατούν να συγκρατήσουν τα συντετριμμένα φρέατα, πού ώρυξαν οι υψηλοί προσκεκλημένοι της Ακαδημίας τού Βόλου και οι οικοδεσπότες τους, με αποτέλεσμα, αντί να αντλούν «ύδωρ μετ’ ευφροσύνης έκ των πηγών του σωτηρίου» (Ήσ. 12, 3), να γεμίζουν τούς νεωτεριστικούς κουβάδες των με «ύδωρ ψευδές ούκ έχον πίστιν» (Ίερ. 15,18) και να μάς το προσφέρουν καυχώμενοι για την εξαιρετική ποιότητα του! Τούς ευχαριστούμε, άλλα δεν θα πιούμε απ’ αυτό.
Ας γνωρίζουν οι ρακοσυλλέκτες αυτοί του Οικουμενισμού, ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία, την πίστι της οποίας έκράτυναν και έστερέωσαν «Αποστόλων το κήρυγμα και των Πατέρων τα δόγματα», φορεί τον χιτώνα της αληθείας «τον ύφαντόν έκ της άνω θεολογίας», και ως έκ τούτου δεν έχει ανάγκη από τα θεολογικά κουρέλια του Προτεσταντισμού, με τα όποια προσπαθούν να την ενδύσουν. Εάν αυτοί επιθυμούν να είναι θεολογικώς ρακένδυτοι, αυτό είναι δικαίωμα τους.
Ή Εκκλησία όμως είναι και θα παραμείνη όχι μία ρακένδυτη και άσεμνα ένδεδυμένη μοιχαλίδα, όπως είναι οι διάφορες αιρετικές «Ομολογίες, τις θεολογίες των οποίων υιοθετούν και μάς προσφέρουν οι οίκουμενισταί, αλλά ή έκ δεξιών του Χριστού παριστάμενη «έν ίματισμω διαχρύσω περιβεβλημένη, πεποικιλμένη» βασίλισσα, ή οποία δεν θα παύση ποτέ να σεμνύνεται και να γεραίρη τούς θεοφόρους Πατέρες της για τούς τιτάνιους αγώνες τους υπέρ της εύσεβείας και θεολογίας πού της παρέδωσαν.
 

 

Άρθρο κατα πάσα πιθανότητα του κ.Σωτηρόπουλου, γι΄αυτό συμφωνούμε με τις Ακτίνες και βάζουμε την φωτογραφία του.
 

 

Aπό το ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΣΤΑΥΡΟΣ» Ιανουάριος 2011,
ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ << Ο ΣΤΑΥΡΟΣ >>.

Συγχαρητήρια στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Φλωρίνης κ. Θεόκλητο

Σήμερα με αισθήματα χαράς μάθαμε μέσω φίλου σχολιαστή, ότι πρόσφατα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φλωρίνης κ. Θεόκλητος υπεράσπισε το γνησιότατο και πιστό τέκνο του π. Αυγουστίνου Καντιώτη, τον κ. Σωτήριο Ευσταθίου, για τις ξεδιάντροπες συκοφαντικές κατηγορίες που δέχθηκε. Επειδή παλαιότερα είχαμε καταφερθεί εναντίον μιας ενέργειας του Μητροπολίτη Θεόκλητου, τώρα πρέπει να τον επαινέσουμε πολύ για την θαρραλέα και δίκαιη στάση του αυτή, που μόνο προς τιμή του είναι.
Παράλληλα θα θέλαμε να ενημερώσουμε τους αγαπητούς μας αναγνώστες να προσέχουν απο τις ξεδιάντροπες συκοφαντίες εναντίον του κ. Σωτηρίου Ευσταθίου και άλλων μελών της Ορθόδοξης Ιεραποστολικής Αδελφότητας Ο ΣΤΑΥΡΟΣ, που έρριξαν και ρίχνουν ξεδιάντροπα κάποιοι που ανήκουν στον κύκλο των ψευδαδέλφων και εχθρών του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου και της αγωνιστικής Ιεραποστολικής Αδελφότητας του π. Αυγουστίνου ή πρόσκεινται φιλικά προς αυτούς. Να γνωρίζουν οι αναγνώστες μας ότι κυκλοφορούν ψευδοκαντιωτικές επιστολές που ήταν αποτέλεσμα εκμετάλλευσης του βαθύτατου γήρατος και της ανημπορίας του π. Αυγουστίνου ή τραγικής παραπληροφόρησής του πάλι εξαιτίας του βαθύτατου γήρατος του. Τους καλούμε μάλιστα όλους αυτούς τους ψευδαδέλφους και τον φιλικό και υποτακτικό σ’ αυτούς κύκλο, να μετανοήσουν διότι με τις ξεδιάντροπες αυτές συμπεριφορές τους, κακό και στην Εκκλησία και στους εαυτούς τους κάνουν. Να σταματήσουν να προκαλούν άλλο, διότι θα τους αποκαλύψουμε για να υπερασπίσουμε το δίκαιο.

Για το τί θέλει πραγματικά ο π. Αυγουστίνος και ποιοί είναι τα αληθινά γνήσια πνευματικά παιδιά του π. Αυγουστίνου δείτε ΕΔΩ

ΜΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΧΑΡΜΟΣΥΝΟΣ ΚΑΙ ΘΛΙΒΕΡΑ

ΜΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΧΑΡΜΟΣΥΝΟΣ ΚΑΙ ΘΛΙΒΕΡΑ

 

Τοῦ κ. Νικολάου ᾿Ι. Σωτηροπούλου, Θεολόγου

 Πλησιάζει ἡ 14η Δεκεμβρίου 2011. Αὐτὴ δὲ ἡ ἡμέρα εἶνε ἡ 18η ἐπέτειος τοῦ περιβοήτου ἀφορισμοῦ μου, ἐπειδὴ ὑπεράσπισα τὸ Χριστό, τὸν ὁποῖο μεγαλόσχημος «ἀντιπρόσωπός» του κήρυξε ἀτελῆ καὶ ἁμαρτωλό, καὶ ἐπειδὴ ὑπεράσπισα τοὺς ῾Ι. Κανόνες, οἱ ὁποῖοι καταπατήθηκαν μὲ καταδίκες κληρικῶν καθ᾿ ὑπέρβασιν ἐξουσίας καὶ χωρὶς κλῆσι σὲ ἀπολογία. Καταδίκες χωρὶς δίκες! Σημεῖο καὶ τοῦτο τῶν καιρῶν. Γενικώτερος δὲ λόγος τοῦ ἀφορισμοῦ μου εἶνε ἡ πολεμική μου κατὰ τῆς παναιρέσεως καὶ πανθρησκείας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, διότι πολλοὶ ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες εἶνε δυστυχῶς Οἰκουμενισταί.
Μὲ τὸν ἀφορισμό μου ἀσχολήθηκα ἄλλοτε, δὲν ἤθελα πάλι νὰ ἀσχοληθῶ. ᾿Αλλ᾿ ἀσχολοῦμαι καὶ τώρα, διότι πολλοὶ μὲ ἐρωτοῦν ἂν ἔληξε αὐτὸ τὸ θέμα, καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν ὅτι δὲν ἔληξε, μὲ προτρέπουν νὰ ζητήσω συγγνώμην ἀπὸ τὸν Πατριάρχη, γιὰ νὰ ἄρῃ τὸν ἀφορισμό. Αὐτοί, ποὺ μὲ προτρέπουν νὰ ζητήσω συγγνώμην, εἶνε πολὺ ὀλίγοι, ἐνῷ οἱ πλεῖστοι χριστιανοὶ μὲ ἀποτρέπουν ἀπὸ τέτοια ἐνέργεια. Πρόσεχε, μοῦ λέγουν, μὴ ζητήσῃς συγγνώμην. ῍Αν ζητήσῃς συγγνώμην, αὐτὸ θὰ εἶνε ἄρνησι τῆς Πίστεως καὶ ἐξευτελισμός σου.
Δηλώνω ὅτι τέτοιο πρᾶγμα, ν᾿ ἀρνηθῶ τὴν Πίστι καὶ τὸν ἑαυτό μου, ὅπως δὲν συνέβη ἐπὶ 18 ἤδη ἔτη, ἔτσι δὲν θὰ συμβῇ καὶ στὸ ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς μου. ῏Ηταν ν᾿ ἀναχωρήσω ἀπ᾿ αὐτὸ τὸν κόσμο. ᾿Αλλ᾿ ὁ πολυεύσπλαγχνος Κύριος μοῦ ἔδωσε παράτασι. Καὶ θὰ ἐκδηλώσω τὴν εὐγνωμοσύνη μου πρὸς τὸν Κύριο ἐξακολουθώντας νὰ καταπολεμῶ τὶς αἱρέσεις, μάλιστα τὸν Οἰκουμενισμό, καὶ νὰ ὑπερασπίζω τὴν Πίστι μὲ ὅλη τὴ δύναμί μου.
῾Ο ἀφορισμός μου δὲν εἶνε μειωτικὸς τοῦ προσώπου μου, ἀλλ᾿ ἀντιθέτως εἶνε θετικό, πολὺ θετικὸ στοιχεῖο τῆς ζωῆς μου. Καὶ ἡ ἐπέτειος τοῦ ἀφορισμοῦ μου γιὰ μένα εἶνε χαρμόσυνη. Διότι ὁ Κύριος εἶπε· «Μακάριοί ἐστε ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς καὶ ὀνειδίσωσι καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρὸν ἕνεκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Χάρητε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε· ἰδοὺ γὰρ ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ» (Λουκ. στ´ 22-23). Μεταφράζουμε· «Εὐτυχεῖς εἶσθε, ὅταν σᾶς μισήσουν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν σᾶς ἀφορίσουν καὶ σᾶς χλευάσουν καὶ σᾶς δυσφημήσουν ἐξ αἰτίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Χαρῆτε ἐκείνη τὴν ἡμέρα καὶ πηδήσετε ἀπὸ χαρά, διότι νά, ὁ μισθός σας θὰ εἶνε πολὺς στὸν οὐρανό». Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει πῶς βλέπουν τὸν ἀφορισμό μου μερικοί, οἱ ὁποῖοι ἀγνοοῦν τὸ Εὐαγγέλιο ἢ εἶνε περιδεεῖς καὶ νοσηροὶ τύποι. Μὲ ἐνδιαφέρει τί λέγει ὁ Χριστός, τὸν ὁποῖο, παρὰ τὶς ἀτέλειες καὶ τὶς ἁμαρτίες μου, ὑπηρετῶ ἀπὸ νεότητός μου μέχρι γήρατος κηρύττοντας ἀνιδιοτελῶς τὸ λόγο του.
῾Η ἐπέτειος τοῦ ἀφορισμοῦ μου, ἐνῷ γιὰ μένα εἶνε χαρμόσυνη, γι᾿ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι μὲ ἀφώρισαν, εἶνε θλιβερή. Διότι ὁ ἄδικος ἀφορισμὸς ἐπιστρέφει στὰ κεφάλια τους. Δὲν ὑπάρχει θλιβερώτερο γεγονὸς γιὰ ᾿Αρχιερεῖς ἀπὸ τὸ νὰ μὴ τιμωροῦν ἀντιχρίστους «ἀντιπροσώπους» τοῦ Χριστοῦ καὶ ἄλλους ὑβριστὰς τοῦ Θεανθρώπου, καὶ νὰ τιμωροῦν εὐσεβεῖς κληρικοὺς μὲ καθαιρέσεις καὶ εὐσεβεῖς λαϊκοὺς μὲ ἀφορισμούς, διότι ἀγωνίζονται ὑπὲρ τῆς Πίστεως. Σὰν χριστιανὸς δὲν μισῶ, ἀλλὰ λυποῦμαι τοὺς ἀδίκους ᾿Αρχιερεῖς γιὰ τὴν τόσο κραυγαλέα ἀδικία καὶ τὴν ἀμετανοησία τους. Τοὺς λυποῦμαι, διότι ὁ θεόπνευστος λόγος βεβαιώνει, ὅτι «ἄδικοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι» (Α´ Κορ. στ´ 9). ῾Ο χριστιανὸς δὲν θέλει νὰ κολασθῇ οὔτε ὁ μεγαλύτερος ἐχθρός του. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ἐγὼ συνιστῶ ταπεινῶς στοὺς ἐπιζῶντες ἀπὸ τοὺς ᾿Αρχιερεῖς, ποὺ ἔκαναν τὸν ἀδικώτατο ἀφορισμό, νὰ ζητήσουν συγγνώμην ἀπὸ τὸ Θεό, τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ τὸν ἀδικηθέντα ἐργάτη τοῦ Εὐαγγελίου. ᾿Εγὼ τοὺς ἔχω συγχωρήσει. ᾿Αλλὰ γιὰ νὰ τοὺς συγχωρήσῃ καὶ ὁ Θεός, χρειάζεται μετάνοια. ῾Η δὲ μετάνοια δὲν εἶνε εὐτελισμὸς τοῦ μετανοοῦντος, ἀλλ᾿ ἡρωισμός.

 
Απο την παλαίμαχη εκκλησιαστική εφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος, 2-12-2011.
 

Μικρό σχόλιο πάνω στο πρώτο σχόλιο του ορθόδοξου περιοδικού Ο ΣΤΑΥΡΟΣ για τον «αφορισμό» του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου

Μικρό σχόλιο πάνω στο πρώτο σχόλιο του ορθόδοξου περιοδικού «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ» για τον «αφορισμό» του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου 

Το πρώτο σχόλιο του πρώτου φύλλου του περιοδικού «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ» αμέσως μετά τον «αφορισμό» του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου, που δημοσιεύσαμε ΕΔΩ κλείνει τα στόματα και των πιο δυσκολόπιστων και άσχετων, για την θέση του π. Αυγουστίνου στο θέμα του «αφορισμού» του γνησιότερου και πιστότερου τέκνου του, του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου.

Αμέσως μετα τον «αφορισμό» που έγινε στις 14 Δεκεμβρίου 1993 και χωρίς κανένα δισταγμό, κατακρίθηκε ο «αφορισμός» του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου, απο το επόμενο φύλλο του περιοδικού «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ», επίσημου οργάνου της Ορθόδοξης Ιεραποστολικής Αδελφότητας, της οποίας προϊστάμενος ήταν ο π. Αυγουστίνος, και μάλιστα τότε είχε πλήρη και σωστή αντίληψη των πραγμάτων και δεν είχαν καταπέσει οι δυνάμεις του, κάτι που αποδεικνύει ότι η κατάκριση του «αφορισμού» είχε την έγκριση του π. Αυγουστίνου. Μετά απο αυτό η ιερόσυλη φήμη, όπου φερόταν ο π. Αυγουστίνος να επιρρίπτει ευθύνες στον κ. Νικόλαο Σωτηρόπουλο, το γνησιότερο τέκνο του και του ζητάει να ζητήσει «συγγνώμη» διαλύεται εντελώς.

Περισσότερα για την ιερόσυλη φήμη δείτε ΕΔΩ

«ΝΥΝ ΚΡΙΣΙΣ ΕΣΤΙΝ» -Το πρώτο σχόλιο αμέσως μετά τον «αφορισμό» του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλο απο το Ορθόδοξο περιοδικό Ο ΣΤΑΥΡΟΣ

Δημοσιεύουμε τί έγραψε για το θέμα του «αφορισμού» του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου, το πρώτο φύλλο του περιοδικού «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ» αμέσως μετά τον «αφορισμό» του. Ευχαριστούμε όσους μας βοήθησαν.
 

«ΝΥΝ ΚΡΙΣΙΣ ΕΣΤΙΝ»

 
Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ του περιοδικού τούτου και µέλος της Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Αδελφότητος «’Ο Σταυρός», ο θεολόγος και φιλόλογος κ. Νικόλαος Σωτηρόπουλος, όπως έγραψε ο τόπος, αφωρίσθηκε από την «Μείζονα και Υπερτελή» Σύνοδο, η οποία συνήλθε στο Φανάρι κατα τα µέσα Δεκεµβρίου 1993 για ν’ ασχοληθή µε το ζήτηµα του πατριάρχου ‘Ιεροσολύµων κ. Διοδώρου.
Δεν είνε πρόθεσίς µας να εξετάσουµε εδώ, εάν η σύνθεσις του ανωτέρω συλλογικού οργάνου της Όρθοδόξου ‘Εκκλησίας είνε η κανονική. Δεν εξετάζουµε επίσης, εάν αυτό το σώµα είχε το δικαίωµα να αφορίση ένα µέλος µιας άλλης τοπικης εκκλησίας, η οποία δεν είχε επιληφθή θέµατος αφορισµού του, αφού δεν είχε τέθηκαν τέτοιο θέµα και γι’ αυτό δεν υπήρχε εκπεφρασµένη η βούλησις των Ιεραρχων που αποτελούν την διοίκησί της. Ούτε θα εισέλθουµε στο σκεπτικό της αποφάσεως του αφορισµού. Το θέµα έχει πολλές πλευρες καί είνε τεράστιο.
Αυτό που θέλουµε εδώ να επισηµάνουµε είνε η διαδικασία επιβολής του επιτιµίου. ‘Ένα µέλος της ‘Εκκλησίας της Έλλάδος, γνωστό δηµοσίως και αναγνωριζόµενο ακόµη καί από τους έξωθεν, ο κ. Νικόλαος Σωτηρόπουλος, Ιεροκηρυξ µε θεολογική κατάρτισι και Ιεραποστολική δρασι, αφωρίσθηκε απο την ανωτέρω ι. Σύνοδο αναπολόγητος! Κρίθηκε, δηλαδή, και αφωρίσθηκε χωρις να ενηµερωθή, χωρίς να κληθή σε απολογία, χωρίς να του ζητηθούν εξηγήσεις, χωρίς να ύπάρξουν ώρισµένες τουλάχιστον µαρτυρίες. Ύπο τις σuνθηκες αυτές η εναντίον τοϋ κ. Σωτηροπούλου κρίσις µάλλον έκρινε τα µέλη της Συνόδου.
Το πράγµα όµως λαµβάνει διαστάσεις. Διότι η κρίσις αυτή επεκτείνεται και κρίνει τώρα και όλους όσους πληροφορήθηκαν την απόφασι αυτού του αφορισµού. Τί θέσι, δηλαδή, προτίθενται να λάβουν έναντι της αποφάσεως αυτής, τόσο ώς προς το ζήτηµα της δυνατάτητος λήψεως αποφάσεως υπο τους ανωτέρω συλλογικού οργάνου, όσο και ως προς τον τρόπο που ηκολουθήθη για την επιβολή του αφορισµού;
Ό αφορισµός του κ. Σωτηροπούλου κρίνει όχι µόνο τον θεολογικο αλλα και όλο τον πνευµατικό κόσµο της πατρίδος µας.
Κρίνει πρώτα – πρώτα τους µητροπολίτας της ‘Εκκλησίας της Έλλάδος, και ιδιαιτέρως εκείνους οι οποίοι τον καλοϋσαν για εισηγήσεις σε Ιερατικα συνέδρια, οµιλίες σε πανηγύρεις, απολογητικες διαλέξεις, αντιαιρετικούς διαλόγους, αγωνας των κατα τόπους, µητροπόλεων, ραδιοφωνικας εκποµπάς κ.λπ .
Κρίνει ακόµη τις χριστιανικές και µοναστικες αδελφότητες που εργάζονται πνευµατικώς και Ιεραποστολικώς στον χώρο της ‘Εκκλησίας της Έλλάδος και διακονούν στο µυστήριο της σωτηρίας ψυχών ανα τον κόσµο.
Κρίνει επίσης τις Θεολογικες Σχολές, που καλούνται κατ’ αρµοδιότητα ναποφανθούν επ’ αυτού, αφού είνε γνωστό ότι καλλιεργουν το κανονικό δίκαιο και οφείλουν να υπερµαχούν αυτού.
Τέλος κρίνεται όλος ο πνευµατικός κόσµος της πατρίδος µας, που αποτελεί το λογικο ποίµνιο της Όρθοδόξου ‘Εκκλησίας και έχει λόγον επι των αποφάσεων της διοικήσεως της ‘Εκκλησίας του.
Με την απόφασι αυτή της «Μείζονος και ‘Υπερτελούς» Συνόδου η κρίσις των µελών της ‘Ορθοδόξου ‘Εκκλησίας, κληρικών και λαϊκών, άρχισε. «Νυν κρίσις έστί» πάντων, όχι µόνο του κ. Σωτηροπούλου. ‘Ας δούµε όµως ποιά θα είνε η εξέλιξι.
 

 Από το μηνιαίο ορθόδοξο αγωνιστικό περιοδικό Ο ΣΤΑΥΡΟΣ, της αγωνιστικής Ορθόδοξης Ιεραποστολικής Αδελφότητας, Ο ΣΤΑΥΡΟΣ, τεύχος Ιανουαρίου 1994.

Η δυναμική τοποθέτηση του Μακαριστού π. Αυγουστίνου Καντιώτη για τον αφορισμό του γνησιότερου πνευματικού του τέκνου, απομαγνητοφωνημένη

Επειδή είναι ιδιαίτερη σημαντική η μαρτυρία του πνευματικού πατέρα του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου, του μακαριστού π. Αυγουστίνου, για τον «αφορισμό» του γνησιότερου και πιστότερου πνευματικού του τέκνου, παραθέτουμε απομαγνητοφωνημένο μέρος από το απόσπασμα που παραθέσαμε ΕΔΩ.
Να υπογραμμίσουμε ότι ο π. Αυγουστίνος τότε ήταν περίπου 86-87 ετών (1993-1994) και δεν είχε καταπέσει εντελώς λόγω του βαθύτατου γήρατος αλλά έλεγχε ακόμα την κατάσταση και δεν ξεχνούσε σημαντικά πράγματα. Ήταν ο πραγματικός και γνήσιος π. Αυγουστίνος.
Απευθυνόμενος στον κ. Νικόλαο Σωτηρόπουλο

«Παιδί μου για την Πίστη σε αφόρισαν, για το Όνομα του Χριστού, έλα στην Φλώρινα, ανοιχτοί είναι όλοι οι Ναοί να κηρύξεις!».

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΑΙΣΧΥΝΗΣ

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΑΙΣΧΥΝΗΣ

Γράφει ο κ. Χρήστος Κ. Λιβανός

Πρόεδρος της Ορθόδοξης Ιεραποστολικής Αδελφότητας «Μέγας Αθανάσιος»

Στις 14 Δεκεμβρίου 2010 συμπληρώνονται δεκαεπτά χρόνια από την ημέρα, που η λεγομένη «Μείζων και Υπερτελής Σύνοδος» του Φαναρίου αφώρισε αναπολόγητο τον εκλεκτό και γνωστό πανελληνίως θεολόγο, φιλόλογο και συγγραφέα Νικόλαο Σωτηρόπουλο.
Η επαίσχυντη αυτή και πρωτοφανής στα σύγχρονα εκκλησιαστικά χρονικά καταδικαστική απόφασι ήταν (όπως απέδειξαν με ακλόνητη και ακαταμάχητη επιχειρηματολογία σε αμέτρητα δημοσιεύματά τους πλείστοι επώνυμοι κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί) άδικη, παράνομη, αντικανονική, προκλητική, εμπαθής, αυταρχική και σχιζοφρενική.
Ήταν άδικη, διότι ο Ν. Σωτηρόπουλος δεν υπέπεσε σε κάποιο παράπτωμα, που να επισύρη την ποινή του αφορισμού.
Ήταν παράνομη και αντικανονική, διότι η Σύνοδος, που την εξέδωσε, ήταν αναρμόδια, η σύνθεσή της δεν προβλεπόταν από τους Ιερούς Κανόνες, δεν υπήρξε συγκεκριμένη κατηγορία, ο δε καταδικασθείς δεν εκλήθη σε απολογία!
Ήταν προκλητική, διότι προκάλεσε και προκαλεί μέχρι σήμερα μέγα σκανδαλισμό στο Χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας.
Ήταν εμπαθής και αυταρχική, διότι, αν και οι διαπράξαντες το ανοσιούργημα αυτό έχουν αντιληφθη το σφάλμα τους, εν τούτοις αρνούνται πεισματωδώς να αποκαταστήσουν το θύμα τους.
Ήταν τέλος σχιζοφρενική, διότι, ενώ η ποινή του αφορισμού προβλέπεται για κάποιον αμετανόητο ασεβή ή αιρετικό άνθρωπο, αυτή επεβλήθη σ’ ένα σφοδρό πολέμιο της ασεβείας και των αιρέσεων, διότι τόλμησε και ήλεγξε συγκεκριμένες ασέβειες, αιρέσεις και παρανομίες γνωστών αρχιερέων της Εκκλησίας μας.
Ωνομάσαμε στον τίτλο του παρόντος άρθρου μας την επέτειο αυτή επέτειο αισχύνης. Καί έτσι είναι. Διότι πολλοί πρέπει να αισχύνονται γι’ αυτή.
Κατ’ αρχάς πρέπει να αισθάνωνται αισχύνη οι αρχιερείς που αφώρισαν τον Νικόλαο Σωτηρόπουλο (όσοι βεβαίως ευρίσκονται ακόμη στη ζωή).
Αισχύνη πρέπει να αισθάνωνται όσοι κληρικοί, μοναχοί ή λαϊκοί, ενώ ημπορούσαν να διαμαρτυρηθούν, συμφεροντολογικώς σκεπτόμενοι εσιώπησαν εμπρός σ’ αυτή την κατάφωρη αδικία και παρανομία και απέφυγαν να την ελέγξουν δημοσίως, για να μη δυσαρεστήσουν τους προαναφερθέντες αρχιερείς, αλλά και για να αποφύγουν πιθανές ανεπιθύμητες συνέπειες.
Αισχύνη πρέπει να αισθάνωνται όσοι αρχιερείς και ιερείς, επικαλούμενοι τον αντικανονικό αυτό αφορισμό, κλείουν τις θύρες των Ι. Μητροπόλεων και ναών, για να μη εισέλθη και κηρύξη σ’ αυτούς ο ομολογητής ιεροκήρυκας τον λόγο του Θεού.
Αισχύνη πρέπει να αισθάνωνται όσοι θεολόγοι (κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί) ισχυρίζονται, ότι ο αφορισμός αυτός είναι έγκυρος και ισχύει και αλλοίμονο σ’ αυτούς, που τον περιφρονούν! Θεολόγοι αθεολόγητοι! «Μωροί και τυφλοί», οι οποίοι απέκτησαν πτυχία θεολογίας, αλλά απέτυχαν να γνωρίσουν τον Θεό, το θέλημά Του και τον Νόμο Του! Εάν οι ίδιοι είχαν αφορισθη με τον τρόπο, που αφωρίσθηκε ο Νικόλαος Σωτηρόπουλος, θα θεωρούσαν τον αφορισμό τους έγκυρο και ισχυρό;
προδοσιαΑισχύνη πρέπει να αισθάνωνται και ωρισμένοι πνευματικοί αδελφοί του αγωνιστού θεολόγου, οι οποίοι, ενώ ξένοι προς αυτόν άνθρωποι, κινούμενοι από υψηλό αίσθημα ευθύνης και δικαιοσύνης, τον υπερασπίστηκαν, αυτοί όχι μόνο δεν το έπραξαν, αλλά και συμμάχησαν και συνεργάστηκαν με τους διώκτες του, αποδεικνύοντας εαυτούς ψευδαδέλφους!
Αισχύνη τέλος πρέπει να αισθάνωνται και όσοι μέχρι σήμερα επικροτούν ποικιλοτρόπως τον επαίσχυντο αυτό αφορισμό. Κάποιοι απ’ αυτούς μάλιστα αναρτούν σε προσωπικά ή και ανώνυμα ιστολόγια στο διαδίκτυο κατάπτυστα, εμπαθή και υβριστικά άρθρα εναντίον του διαπρεπούς αυτού θεολόγου με σκοπό να τον σπιλώσουν, ταπεινώσουν και εξουθενώσουν. Το μόνο όμως, που καταφέρνουν, είναι, στον μεν αδικούμενο και διωκόμενο αδελφό και συνάνθρωπό τους να προκαλούν ανυπολόγιστης αξίας πνευματικό όφελος, το οποίο θα εξαργυρώση και θα απολαύση στους ουρανούς (Λουκ. στ΄ 22-23), στους δε εαυτούς των να θησαυρίζουν, να επισωρεύουν, «οργήν εν ημέρα οργης και αποκαλύψεως και δικαιοκρισίας του Θεού, ός αποδώσει εκάστω κατά τα έργα αυτού» (Ρωμ. β, 5-6).
Είναι πλέον καιρός, όσοι κληρικοί ή λαϊκοί, λόγοις ή έργοις, συντηρούν, παρατείνουν και επικροτούν αυτή και άλλες αδικίες και παρανομίες στους κόλπους της Εκκλησίας, αλλά και οι άλλοι, οι οποίοι με την ένοχη και αμαρτωλή σιωπή τους τις ανέχονται, να παύσουν να είναι άνθρωποι της αισχύνης. Να παύσουν να επιδιώκουν την εφήμερη εύνοιά των ισχυρών και ανόμων, και να υπερασπιστούν τον αδύνατο, τον δίκαιο, τον πτωχό, τον ταπεινό, τον αδικούμενο, τον διωκόμενο, τον εξουθενωμένο.
Ας το πράξουν σήμερα, τώρα. Μόνον έτσι θα εορτάσουν αληθώς τα Χριστούγεννα. Μόνον έτσι θα μεταλάβουν αξίως τον Χριστό. Διαφορετικά, «κρίμα εαυτοίς εσθίουσι και πίνουσι, μη διακρίνοντες το σώμα του Κυρίου» (Α΄ Κορ. ια´29).
Εάν απαξιούν ν’ ακούσουν την άσημη και ταπεινή φωνή του γράφοντος, ας ακούσουν την αγία φωνή του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου από την αιωνιότητα, που προειδοποιεί κάθε χριστιανό, από τον πλέον άσημο, μέχρι τον αρχιεπίσκοπο και τον πατριάρχη:«Στόμα, που μένει κλειστό μπροστά στην αδικία, είναι ανάξιο να σταθή ανοικτό μπροστά στη Θεία Κοινωνία».

 Από το μηνιαίο ορθόδοξο αγωνιστικό περιοδικό «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ», τεύχος Δεκεμβρίου 2010.

Η προτροπή του μακαριστού π. Αυγουστίνου προς τους αρχιερείς για το θέμα του άδικου και παράνομου «αφορισμού» του γνησιότερου πνευματικού τέκνου του, του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου

Με αφορμή την συμπλήρωση 18 χρόνων και 2 μηνών απο τον άδικο, παράνομο και άκυρο «αφορισμό» του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου, παραθέτουμε απομαγνητοφωνημένο μέρος από το απόσπασμα που παραθέσαμε ΕΔΩ, τη σημαντική και δυναμική προτροπή του πνευματικού πατέρα του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου, του μακαριστού π. Αυγουστίνου προς τους αρχιερείς, για την σωστή στάση τους προς τον «αφορισμό» του γνησιότερου και πιστότερου πνευματικού του τέκνου.
 

Η προτροπή του μακαριστού π. Αυγουστίνου προς τους αρχιερείς
για το θέμα του άδικου και παράνομου «αφορισμού» του γνησιότερου πνευματικού τέκνου του, του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου

 

 Απευθυνόμενος στους αρχιερείς:
 

«Αφού αναγνωρίζετε ότι είναι άδικος και άκυρος ο αφορισμός, ανοίξατε τους Ναούς για να μπορεί ο θεολόγος να εκκλησιάζεται, να κοινωνεί και να κηρύττει τον λόγο του Θεού».

Δυναμική τοποθέτηση του π. Αυγουστίνου για τον άδικο αφορισμό του γνησιότερου τέκνου του

Δυναμική τοποθέτηση του π. Αυγουστίνου
για τον άδικο αφορισμό του γνησιότερου τέκνου του, κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου

  

Ακούστε την άμεση και δυναμική τοποθέτηση του π. Αυγουστίνου για τον άδικο «αφορισμό» του γνησιότερου και πιστότερου τέκνου του, του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου, αμέσως μετά τον «αφορισμό» του.

Άλλη μια απόδειξη αληθινή που δεν αφήνει ούτε κόκκο από τις ιερόσυλες φήμες για τις οποίες μιλήσαμε ΕΔΩ. Ευχόμαστε οι δημιουργοί αυτών των ιερόσυλων φημών να μετανοήσουν ειλικρινά και να ζητήσουν συγγνώμη απο το γνησιότερο και πιστότερο τέκνο του π. Αυγουστίνου και πιο πολύ απο τον ίδιο τον π. Αυγουστίνο.  
 
 
 

Ο αείμνηστος λόγιος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος για το βιβλίο του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου «Ερμηνεία δυσκόλων χωρίων της Γραφής» τ. Α’

Ο αείμνηστος λόγιος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος για το βιβλίο του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου «Ερμηνεία δυσκόλων χωρίων της Γραφής» τ. Α’. 
 
«Αγαπητέ κ. Σωτηρόπουλε,
Με πολλή χαρά πήραμε το βιβλίο σας «ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΔΥΣΚΟΛΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ», που είχατε την καλωσύνη να μας αποστείλετε, και ευχαριστούμε πολύ.
Η συγγραφή και η έκδοση ενός τέτοιου συγγράμματος, αν και πάντοτε χρήσιμη, στις μέρες μας κατέστη αναγκαία, λόγω και της διαφορετικής πολλές φορές εννοίας, που παίρνουν οι όροι και οι λέξεις στη γλώσσα που χρησιμοποιεί σήμερα ο λαός μας. Γι’ αυτό αποτελεί σημαντικό βοήθημα όχι μόνο για τους μελετητές, αλλά και για τους απλούς αναγνώστες της Αγίας Γραφής, και συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση των μεγάλων και βαθέων νοημάτων των λόγων του Κυρίου.
Συγχαίροντάς σας, ευχόμαστε πλούσιες τις ευλογίες και την ενίσχυση του Θεού στο θεάρεστο κηρυκτικό σας έργο».
 

Είχαν καταπέσει οι δυνάμεις του π. Αυγουστίνου μετά το 1998. Σχόλια σε μια φράση του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου

Είχαν καταπέσει οι δυνάμεις του π. Αυγουστίνου μετά το 1998.

Σχόλια σε μια φράση του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου

Δημοσιεύσαμε πριν λίγες μέρες ΕΔΩ την ευαρέσκεια του μακαριστού Μητροπολίτη Φλωρίνης π. Αυγουστίνου, για την ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ του γνησιότερου πνευματικού του τέκνου, του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου. Αν παρατηρήσατε ο κ. Νικόλαος Σωτηρόπουλος γράφει για τον πνευματικό του πατέρα, π. Αυγουστίνο: <<Μέρος δε της μεταφράσεως είχε διαβάσει το 1998 >>.
Δεν είχε διαβάσει όλη την μετάφραση της Καινής Διαθήκης, αλλά μόνο κάποιο μέρος της. Γιατί άραγε; Γιατί όχι όλη αλλά μέρος της; Γιατί μέχρι το 1998; Γιατί όχι μετά; Μετά τί έγινε; Διότι όπως έχει πει ο ανιδιοτελέστατος κ. Νικόλαος Σωτηρόπουλος, που πάντοτε λέει την αλήθεια, ήδη απο το 1998, ο π. Αυγουστίνος ήταν σε βαθύτατο γήρας και είχαν καταπέσει οι δυνάμεις του και αυτό ήταν φανερό σε όλους. Ο π. Αυγουστίνος, εκτός απο μερικές μικρές φράσεις που έλεγε στα μετέπειτα χρόνια, δεν μπορούσε λόγω βαθυτάτου γήρατος να παρακαλουθεί και να ελέγχει τα πράγματα, να γράφει, να πολεμεί κ.α.

Την αδυναμία του αυτή εκμεταλλεύονταν κάποιοι πολέμιοι του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου, του κ. Σωτήριου Ευσταθίου και της Ορθόδοξης Ιεραποστολικής του Αδελφότητας Ο ΣΤΑΥΡΟΣ, και τον παρουσίαζαν ως εχθρό των γνησιότερων πνευματικών του παιδιών, του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου, του κ. Σωτήριου Ευσταθίου και της Ορθόδοξης Ιεραποστολικής του Αδελφότητας Ο ΣΤΑΥΡΟΣ, αλλά και τον παραπληροφορούσαν άγρια! Αυτό όμως είναι μεγάλη ιεροσυλία και πρέπει να αποδοκιμάζεται ανάλογα απο όλους όσους ειλικρινά και όχι υποκριτικά αγαπούν τον π. Αυγουστίνο.

Για την επέτειο της κοίμησης του π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Σήμερα συμπληρώνεται ακριβώς 1 χρόνος από την κοίμηση του Μητροπολίτου πρ. Φλωρίνης, π. Αυγουστίνου.

Ο π. Αυγουστίνος έφυγε για τους ουρανούς αλλά μας άφησε μεγάλο έργο και άξια πνευματικά παιδιά, που συνεχίζουν το έργο του και ακολουθούν το πνεύμα του.

 Ο,τιδήποτε έχετε απορία ή θέλετε να ρωτήσετε για τον τρόπο που θα ενεργούσε σήμερα σε κάθε θέμα, εκκλησιαστικό αλλά και εθνικό, ο π. Αυγουστίνος, να ρωτάτε τα γνησιότερα πνευματικά του παιδιά, που έμειναν πιστοί μέχρι το τέλος, στο πνεύμα και στο έργο του π. Αυγουστίνου. Θα ρωτάτε τον κ. Νικόλαο Σωτηρόπουλο και τον κ. Σωτήριο Ευσταθίου αλλά και όλη την υπόλοιπη Ορθόδοξη Ιεραποστολική Αδελφότητα Ο ΣΤΑΥΡΟΣ, που φθόνησαν και συκοφάντησαν και πολέμησαν ύπουλα, ο διάβολος και φθονεροί και μοχθηροί άνθρωποι, προδότες του πνεύματος του π. Αυγουστίνου. Να μην σας παραπλανούν, ακόμα και αν παρουσιάζονται κάποιοι απο αυτούς, ως πνευματικά του παιδιά. Εσείς να υποστηρίζετε με κάθε τρόπο, την ανιδιοτελέστατη και αγωνιστική Ιεραποστολική του Αδελφότητα και να την ακούτε και να είστε βέβαιοι ότι αυτό θέλει ο π. Αυγουστίνος.

Την ευχή του να έχουμε όλοι όσοι αγαπάμε τον π. Αυγουστίνο και τα γνήσια πνευματικά του παιδιά.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε δύο πολύ καλά κείμενα του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου για τον π. Αυγουστίνο, που έχουμε ήδη δημοσιεύσει στο παρελθόν.
Το πρώτο είναι ο επικήδειος λόγος του και το δεύτερο, που γράφθηκε λίγο αργότερα, αναφέρει μαρτυρίες για τον π.Αυγουστίνο Καντιώτη. Πατήστε πάνω στους τίτλους των κειμένων για να τα δείτε.

Ο Νικόλαος Σωτηρόπουλος για τον μακαριστό επίσκοπο Αυγουστίνο Καντιώτη

Μαρτυρίαι για τον μακαριστό π. Αυγουστίνο Καντιώτη

Post Navigation