ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ιστολόγιο αφιερωμένο στο πρόσωπο και το έργο του κορυφαίου ορθόδοξου θεολόγου, ιεροκήρυκα και συγγραφέα, του Ομολογητού κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου

Archive for the category “Επιστολές”

Αναπάντητη επιστολή του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου στην Σύνοδο της Ιεραρχίας μέσω του Αθηνών Ιερώνυμου

Σήμερα που συμπληρώνονται 20 χρόνια και 5 μήνες απο τον κωμικό και αδικότατο «αφορισμό» του κ. Νικόλαου Σωτηρόπουλου, αρχίζουμε απο σήμερα το μικρό τριήμερο αφιέρωμά μας στον αδικότατο «αφορισμό». Παρακάτω παρουσιάζουμε την αναπάντητη επιστολή του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου στην Σύνοδο της Ιεραρχίας μέσω του αρχιεπίσκοπου Αθηνών Ιερώνυμου που έστειλε ακριβώς πριν 8 μήνες, χωρίς τον σχολιασμό απο τον κ. Σωτηρόπουλο για τώρα.

Αναπάντητη επιστολή του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου στην Σύνοδο της Ιεραρχίας μέσω του Αθηνών Ιερώνυμου

«Πρὸς
τὴν προσεχῆ Ἱ. Σύνοδον τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
διὰ τοῦ Mακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἱερωνύμου B΄.

ΝΙΣ BS περMακαριώτατε, εὐλογεῖτε.
Ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ἐκτίμησι, ποὺ δείξατε πρὸς τὸ ταπεινό μου πρόσωπο ἤδη ὡς Mητροπολίτης Θηβῶν καὶ Λεβαδείας, μοῦ δίνουν τὸ θάρρος νὰ ὑποβάλω σὲ σᾶς καὶ δι’ ὑμῶν στὴ Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τὸν προσεχῆ Ὀκτώβριο τὸ ἑξῆς αἴτημα.
Πρόσφατη αναφορά του κ. Χρήστου Λιβανού στον άδικο και παράνομο «αφορισμό» του κ. Νικολάου ΣωτηρόπουλουΠρὸ εἰκοσαετίας τὸ Oἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ὡς γνωστόν, ἐπέβαλε σὲ μένα τὸ ἐπιτίμιο τοῦ ἀφορισμοῦ. Kαὶ μόνο δέ, ὅτι ὁ ἀφορισμὸς ἔγινε χωρὶς νὰ κληθῶ σὲ ἀπολογία, κατὰ τοὺς Ἱ. Kανόνες εἶνε ἄκυρος. Kαὶ ἐγὼ μὲν γιὰ τὸν ἀφορισμὸ ἐκεῖνο μακαρίζομαι ἀπὸ τὸν Kύριο (Λουκ. στ΄ 22-23) καὶ ἀπὸ τοὺς πιστούς. Ἀλλ’ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, στὴν ὁποία ἀνήκω, κατηγορεῖται, διότι μέχρι τώρα δὲν προέβη σὲ καμμία δημοσία δήλωσι γιὰ τὴν ἀκυρότητα τοῦ ἀφορισμοῦ πνευματικοῦ της τέκνου. Kαὶ ἐπειδὴ δὲν θέλω, Mακαριώτατε καὶ Σεβασμιώτατοι, νὰ κατηγορῆται ἡ Ἐκκλησία, εὐλαβῶς προάγομαι νὰ ζητήσω ἀπὸ τὴ Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας νὰιεραρχια δημοσιεύσῃ ἀπόφασι, ὅτι συμφώνως πρὸς τοὺς Ἱ. Kανόνες θεωρεῖ τὸν ἀφορισμὸ τοῦ θεολόγου Nικολάου Σωτηροπούλου ἄκυρο. Δὲν ζητῶ πρᾶγμα ὑπέρογκο, ἀλλ’ ἁπλό, δίκαιο, Kανονικὸ καὶ ὑπὲρ τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἂν δὲ τυχὸν ὑπάρξουν στὴ Σύνοδο Ἱεράρχες μὲ ἀντιρρήσεις, παρακαλῶ νὰ μοῦ γνωστοποιηθοῦν τὰ ὀνόματά τους, γιὰ νὰ ζητήσω ἐξηγήσεις καὶ ν’ ἀντιμετωπίσω τὶς ἀντιρρήσεις.

Πάτρα 14 Σεπτεμβρίου 2013,
ἑορτὴ τῆς Ὑψώσεως τοῦ τιμίου Σταυροῦ.

Mὲ υἱικὸ σεβασμό

Nικόλαος Ἰω. Σωτηρόπουλος».

 Από το μηνιαίο ορθόδοξο αγωνιστικό περιοδικό Ο ΣΤΑΥΡΟΣ, τεύχος Ιανουαρίου 2014.

Περισσότερα για το περιοδικό «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ» πατήστε πάνω στο όνομα του περιοδικού ή ΕΔΩ.

επιστολήΔείτε και την επιστολή που έστειλε ο κ. Νικόλαος Σωτηρόπουλος πριν 5 χρόνια και 8 μήνες, Η επιστολή του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου προς την Ι. Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος που περιμένει ακόμα απάντηση, πατώντας ΕΔΩ
Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων για τον παράνομο και παράλογο «αφορισμό» του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου, πατώντας ΕΔΩ

Ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Α’ και άλλοι επίσκοποι κοροϊδεύουν τον «αφορισμό» του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου, πατώντας ΕΔΩ

Advertisements

Αἱρετικὸς ὁ π. Δανιὴλ ᾿Αεράκης;

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 12/3/2010
Η παρακάτω Επιστολή του Θεολόγου κ. Νικόλαου Σωτηρόπουλου εστάλη στον «Ορθόδοξο Τύπο» και δημοσιεύεται στο φύλλο της 12/3/2010

Αἱρετικὸς ὁ π. Δανιὴλ ᾿Αεράκης;

᾿Αξιότιμε κ. Διευθυντά,
σᾶς παρακαλῶ νὰ δημοσιεύσετε στὸν ἀγωνιστικὸ καὶ λίαν ἀγαπητὸ “Ο.Τ.” τὴν παροῦσα ἐπιστολή μου, τὴν ὁποία ὑπαγόρευσε τὸ αἴσθημα τῆς δικαιοσύνης καὶ ἡ θεολογικὴ συνείδησί μου.
Στὸν “Ο.Τ.” ἀρθρογραφεῖ ὁ διαμένων στὴν ᾿Αμερικὴ θεολόγος κ. Παναγιώτης Τελεβάντος. Δὲν τὸν γνωρίζω προσωπικῶς. ᾿Αλλ᾿ ἀπὸ τὴν ἀρθρογραφία του ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι εἶνε ζηλωτὴς τῆς Πίστεως, καὶ χαίρω γι᾿ αὐτὸ καὶ συγχαίρω.
᾿Αλλ᾿ ἐπειδὴ κανεὶς δὲν εἶνε ἀλάθητος, —γι᾿ αὐτὸ ἄλλωστε πολεμοῦμε τὸν Πάπα, διότι ἰσχυρίζεται, ὅτι εἶνε ἀλάθητος—, ἂς ἐπιτρα πῇ νὰ παρατηρήσω ἕνα σοβαρὸ λάθος τοῦ κ. Τελεβάντου, ἴσως ἀπὸ ὑπερβάλλοντα ζῆλο, ὁπωσδήποτε ὅμως ἀπὸ ἐπιπολαία κρίσι. Στὴν ἀρθρογραφία του ἐπιτίθεται κατὰ τοῦ ἀρχιμανδρίτου κ. Δανιὴλ ᾿Αεράκη, θεολόγου, ἱεροκήρυκος ἐπὶ ἥμισυ αἰῶνος, καὶ συγγραφέως. ᾿Εξ ἀφορμῆς θέσεων τοῦ ἐν λόγῳ ἀρχιμανδρίτου στὸ θέμα τῆς “λειτουργικῆς ἀναγεννήσεως” καὶ συγκεκριμένως τῆς μεταφράσεως λειτουργικῶν κειμένων, ὁ κ. Τελεβάντος ἐκφενδονίζει κατ᾿ αὐτοῦ φοβερὲς κατηγορίες, ὅτι εἶνε ”ἀθεολόγητος”, ὅτι “διεύρυνε τὸ μέτωπο τῆς ἀποστασίας”, ὅτι εἶνε “βραχύ τι παρὰ Προτεστάντας ἠλαττωμένος”, κ.ἄ., ὅτι παρεξέκλινε δηλαδὴ ἀπὸ τὴν ᾿Ορθόδοξη Πίστι καὶ ἔγινε αἱρετικός. Σὲ Κυπριακὸ δὲ περιοδικὸ ἔγραψε, ὅτι ἡ θεολογία τοῦ π. Δανιὴλ ᾿Αεράκη “ὄζει αἱρέσεων ἀπὸ κορυφῆς μέχρι πατούσας”! Πέρασε δέ τὶς δεινές κατηγορίες καὶ σὲ πλῆθος ἱστοσελίδες τοῦ Διαδικτύου.
Γνωρίζω τὸν π. Δανιὴλ ᾿Αεράκη. Καὶ συνδέομαι μαζί του ἀπὸ τὰ φοιτητικὰ χρόνια. Κηρύττει καὶ γράφει, καὶ λευκάνθηκε στὸ ἔργο τοῦ Εὐαγγελίου. ῾Ιερὸ πάθος του εἶνε τὸ κήρυγμα. Καὶ εἶνε ἐπιμελής, ἐπιμελέστατος ἱεροκήρυξ. Δὲν προχειρολογεῖ, ὅπως μερικοὶ ἄλλοι. ῍Αν διακρίνωμε δέκα ἱεροκήρυκες τῆς Πατρίδος μας ὡς τοὺς καλλιτέρους, ἕνας ἀπ᾿ αὐτοὺς εἶνε καὶ αὐτός. Γι᾿ αὐτὸ καὶ τὸν καλοῦν καὶ ὁμιλεῖ σὲ πολλὰ μέρη τῆς Πατρίδος. Καὶ πολλοὶ ὠφελοῦνται ἀπὸ τὰ κηρύγματά του. Χίλιες δὲ περίπου ὁμιλίες του κυκλοφοροῦνται σὲ CD. ᾿Εκδίδει καὶ τὸ μαχητικὸ περιοδικὸ “᾿Ιωάννης ὁ Βαπτιστής”. Καὶ ἔχει γράψει 80 περίπου ἀξιόλογα βιβλία, ἰδιαιτέρως χρήσιμα σὲ ἱεροκήρυκες, σὲ κατηχητὰς καὶ σὲ διδάσκοντες σὲ κύκλους ῾Αγίας Γραφῆς. ῎Εχω ἀκούσει ὁμιλίες τοῦ π. Δανιὴλ καὶ ἔχω διαβάσει βιβλία του καὶ δὲν διαπίστωσα καμμία παρέκκλισι ἀπὸ τὴν ᾿Ορθόδοξη Πίστι. Καὶ ἀπὸ τοὺς ἀκροατὰς καὶ ἀναγνῶστες του δὲν τὸν κατηγόρησε κανεὶς γιὰ αἵρεσι. ῞Ο,τι κηρύττει καὶ ὅ,τι γράφει στηρίζεται στὴν ῾Αγία Γραφὴ καὶ στοὺς Πατέρες. ᾿Ιδιαιτέρως ὁδηγός του στὸν προφορικὸ καὶ στὸ γραπτὸ λόγο του εἶνε ὁ ἀπόστολος Παῦλος καὶ ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος.
Καὶ ἀπορῶ καὶ ἐξίσταμαι πῶς ὁ κ. Τελεβάντος θεωρεῖ τὸν π. Δανιὴλ ἀθεολόγητο,
μέρος τῆς ἀποστασίας καὶ αἱρετικὸ “ἀπὸ κορυφῆς μέχρι πατούσας”, χωρὶς νὰ παραθέτῃ ἀπὸ τὸν προφορικὸ καὶ τὸν γραπτὸ λόγο τοῦ π. Δανιὴλ οὔτε μία φράσι, ποὺ νὰ δείχνῃ παρέκκλισι ἀπὸ τὴ δογματικὴ διδασκαλία τῆς ᾿Εκκλησίας.
Κατηγορεῖ μὲ τὴ χειρότερη κατηγορία, τὴν κατηγορία τοῦ αἱρετικοῦ, χωρὶς ἐπιχειρήματα, χωρὶς ἐρείσματα, ἕνα δόκιμο κήρυκα τοῦ Εὐαγγελίου καὶ συγγραφέα. Βεβαίως στὸ θέμα τῆς “λειτουργικῆς ἀναγεννήσεως” καὶ τῆς μεταφράσεως λειτουργικῶν κει μένων δύναται ὁ κ. Τελεβάντος καὶ κάθε ἄλλος νὰ ἔχῃ ἀντιρρήσεις ἀπέναντι τοῦ π. Δανιήλ. Καὶ ἐγὼ ἔχω ἐπιφυλάξεις. Στενοχωροῦμαι, διότι τὰ ἄφθαστα ἀριστουργήματα τῆς λατρείας δὲν δύνανται οἱ πολλοί, καὶ μάλιστα οἱ νέοι, νὰ καταλάβουν καὶ νὰ ἀπολαύσουν. ᾿Αλλὰ καὶ ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι οἱ μεταβολὲς στὴ λατρεία εἶνε δύσκολες καὶ παρακεκινδυνευμένες. Καὶ διαφωνῶ πρὸς μεταβολὲς τῆς λατρείας ἀτομικῶς καὶ αὐθαιρέτως ἀπὸ τὸν Α ἢ Β ἐπίσκοπο ἢ ἄλλο κληρικό. ῍Αν κριθῇ σωστὸ νὰ γίνουν κάποιες μεταβολὲς στὴ λατρεία, αὐτὲς πρέπει νὰ γίνουν ἀπὸ τὴν ᾿Εκκλησία, ὄχι ἀπὸ τὸν Α ἢ Β κληρικὸ αὐθαιρέτως.
Δύναται, ἐπαναλαμβάνω, ὁ κ. Τελεβάντος νὰ ἔχῃ ἀντιρρήσεις ἀπέναντι στὸν π. Δανιήλ. ᾿Αλλ᾿ ἀπὸ τὸ σημεῖο τῶν ἀντιρρήσεων σὲ μὴ δογματικὸ θέμα μέχρι τὸ σημεῖο νὰ ἐκτοξεύῃ ἐναντίον του τὴν κατηγορία, ὅτι ἐξετράπη ἀπὸ τὴ δογματικὴ διδασκαλία τῆς ᾿Εκκλησίας, ὑπάρχει τεραστία ἀπό στασι. Στὰ θέματα τῶν δογμάτων τῆς ᾿Εκκλησίας ὁ ἀρχιμανδρίτης Δανιὴλ ᾿Αεράκης εἶνε ἀκραιφνῶς ᾿Ορθόδοξος. Γι᾿ αὐτὸ ὁ κ. Τελεβάντος, ζηλωτὴς καὶ αὐτὸς τῆς Πίστεως, ὀφείλει νὰ διορθώσῃ τὸ λάθος του δημοσίως διὰ τῶν ἐντύπων, στὰ ὁποῖα ἔγραψε, καὶ τοῦ Διαδικτύου, στὸ ὁποῖον ἀνήρτησε τὶς ἀνεπέρειστες κατηγορίες. Εἴμεθα τόσον ὀλίγοι οἱ χριστιανικῶς ἀγωνιζόμενοι στὴ σατανικὴ ἐποχή μας, καὶ ἂς μὴ δημιουργοῦμε διαιρέσεις καὶ πικρίες μεταξύ μας, ἀλλ᾿ ἂς ὁμονοοῦμε πρὸς ἐπιτυχίαν τοῦ ἀγῶνος καὶ δόξαν τοῦ Χριστοῦ.

Μὲ πολλὴ ἐκτίμησι
Νικόλαος ᾿Ιω. Σωτηρόπουλος

Σημείωση του ιστολογίου μας
Όπως μας υπέδειξε ένας αναγνώστης στα σχόλια, ο κ.Σωτηρόπουλος έχει κάνει μόνο ένα λάθος. Το λάθος είναι ότι αποδίδει μια φράση ( “βραχύ τι παρά Προτεστάντες ελαττωμένον” ) του κ.Τελεβάντου στον π.Δανιήλ Αεράκη ενώ ο κ.Τελεβάντος την είπε για άλλον κληρικό. Η απάντηση του κ.Τελεβάντου υπάρχει εδω http://panayiotistelevantos.blogspot.com/2010/04/blog-post_7869.html.
O κ.Σωτηρόπουλος έκανε ένα λάθος, όμως αυτό, δεν σημαίνει ότι ο κ.Τελεβάντος δεν αδίκησε τον π.Δανιήλ, ούτε σημαίνει ότι το γενικό νόημα της επιστολής του κ.Σωτηρόπουλου είναι λάθος.

Αποχαιρετιστήριος λόγος του κ.Νικολάου Σωτηρόπουλου για τον εκδημήσαντα ιερέα π.ΓΕΩΡΓΙΟ ΘΕΟΛΟΓΙΤΗ

Σήμερα συμπληρώνονται είκοσι ημέρες από την εκδημία του ιερέως π.Γεωργίου Θεολογίτη και γι’ αυτό το ιστολόγιο μας δημοσιεύει τον αποχαιρετιστήριο λόγο του κ.Νικολάου Σωτηρόπουλου για τον μακαριστό π.Γεώργιο. 
 

Αποχαιρετιστήριος λόγος εκδημήσαντος ιερέως 

Αξιότιμε κ.Διευθυντά,
Χριστός ανέστη.
 
Συχνά παραπονούμεθα, διότι πολλοί κληρικοί είνε ανάξιοι, σκανδαλίζουν με κοσμικές αντιλήψεις και συμπεριφορές, και κάνουν τους πιστούς να τείνουν προς την απογοήτευσι. Αλλά, δόξα τω Θεώ, δεν εξέλιπαν από την Εκκλησία και άξιοι και άγιοι κληρικοί. Ούτε θα εκλείψουν αφού η Εκκλησία, την οποίαν ο Κύριος και Θεός <<περιποιήσατο δια του ιδίου αίματος>> (Πραξ. κ’ 28), είνε εργαστήριον αγιότητος και ακατάλυτη.

Την 4η Μαϊου πλήρης ημερών, σε ηλικία 90 ετών, εξεδήμησε προς τον Κύριον ευσεβέστατος ιερεύς της Ι. Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, ο πατήρ Γεώργιος Θεολογίτης. Ο μακαριστός λειτουργός του Υψίστου διακρινόταν για την πίστι του, και τον ζήλο του υπέρ της πίστεως, η οποία στις χαλεπές ημέρες μας καταπροδίδεται. Επίσης διακρινόταν για την αγάπη του προς το Θεό και προς τους ανθρώπους. <<Πίστις δι’ αγάπης ενεργουμένη>> λέγει ο Απόστολος (Γαλ΄ ε’ 6). Ακόμη διακρινόταν τόσο για την απλότητά του, όσο και για την αξιοπρέπεια και παρρησία του. Δεν υπέφερε εγωιστάς και καταφρονητάς ρασοφόρους, ασέβειες και αδικίες τους. Και ήλεγχε τέτοιες συμπεριφορές με αυστηρότητα. Κάτω δε από το πετραχήλι του αναρίθμητες ταπεινές ψυχές βρήκαν ανάπαυσι.

Ο δε Κύριος στον εκλεκτό δούλο του και λειτουργό του Γεώργιο είχε δώσει πολύ θαυμαστό χάρισμα, σημείο αγιότητος. <<Ευωδία Χριστού εσμέν>>, λέγει ο Απόστολος (Β’Κορ. β’15). Ο δε πατήρ Γέωργιος ήταν ευωδία Χριστού κατά τρόπον αισθητό. Ευωδία αναδιδόταν από τη μορφή του, την οποίαν οι χριστιανοί αισθάνονταν, και ο υποφαινόμενος επανειλημμένως αισθάνθηκα και συγκινήθηκα βαθύτατα.
Η δε κηδεία του πατρός Γεωργίου στον μεγάλο ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου του Αγρινίου ήταν πάνδημος. Πλήθη χριστιανών, παρά την καταρρακτώδη βροχή, συνέρρευσαν στο ναό, προσκύνησαν το σκήνωμά του και παρακολούθησαν την εξόδιο ακολουθία, την οποίαν ετέλεσεν ο άξιος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανία κ. Κοσμάς μαζί με μέγα πλήθος ιερέων. Οι πιστοί αισθάνθηκαν, ότι ο θάνατος των αγίων είνε δόξα!
 
Ο μακαριστός πατήρ Γεώργιος, προαισθανθείς το θάνατό του, συνέταξε αποχαιρετιστήριο λόγο, για να διαβασθή κατά την εξόδιο ακολουθία. Και μετά τον επικήδειο λόγο του Σεβασμιωτάτου κ. Κοσμά διαβάστηκε και προξένησε στον κλήρο και στο λαό ιδιαίτερη συγκίνησι. Παραθέτουμε κατωτέρω τον αποχαιρετιστήριο τούτο λόγο του αειμνήστου πατρός Γεωργίου Θεολογίτη, για να αισθανθούν και άλλοι ιερή συγκίνησι, αλλά και ενθάρρυνσι, διότι και στον καιρό τούτο της προφητευμένης μεγάλης αποστασίας από την πίστι και το Θεό ο Εσταυρωμένος και Αναστάς Κύριος και Θεός μας δημιουργεί στην Εκκλησία του αγίους και χαρισματούχους. 
 

<<Σεβασμιώτατε και άγιε πατέρα μου Κοσμά, και όλοι Σεβαστοί πατέρες, αδελφοί και συλλειτουργοί μου, χαίρετε απ’ εδώ την χαράν του παραδείσου!

Τούτο το άγγελμά μου είναι το τελευταίο και το απευθύνω προς όλους τους ευσεβείς ορθόδοξους αδελφούς μου, συγγενείς, γνωστούς και αγνώστους, καίτοι προ αιώνων γνωρισμένοι. Όλοι σας χαίρετε την χαράν της Αναστάσεως. Χριστός ανέστη!

Σήμερον, τη προσταγή του Κυρίου και Θεού ημών Ιησού Χριστού και θεία χάριτι αναχωρώ δια την ουράνιον πατρίδα μας, την βασιλείαν του Θεού, καθότι <<ουκ έχωμεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν>> (Εβρ. ιγ’14). Δια τούτο θερμώς παρακαλώ όλους σας, προσευχηθήτε και παρακαλείτε τον Κύριον, την Παναγίαν μας, και όλους τους Αγίους και Αγγέλους, να με συνοδεύουν, διότι δεν φοβούμαι τόσο τον θάνατον, όσο την φοβεράν όψιν των πονηρών δαιμόνων δια το πλήθος των αμαρτιών μου. Αυτές μου προκαλούν τον μέγαν φόβον. Παρακαλείτε, παρακαλείτε, αδελφοί μου, να με ελεήση ο Θεός, δια να φθάσω εκεί να προσκυνήσω την Μεγαλειότητα του. 

Και τώρα ζητώ συγγνώμην και συγχώρησιν πρώτον από τον άξιον και ταπεινόν ιεράρχην π.Κοσμάν, τον οποίο εχαρακτήρισα ως δεύτερον πατρο-Κοσμάν. Έτσι είχα την πληροφορίαν εντός μου, όπου συλλειτουργούσαμε πολλές φορές. Έπειτα ζητώ από όλους τους ιερείς αδελφούς, όσους με προπέμπουν, και όσους είνε απόντες της εξοδίου μου, όλοι σας να με μνημονεύετε. Και εν αγάπη, χωρίς να θέλω για σας να κάνω τον δάσκαλο, όχι, συνιστώ τούτο στην αγάπη σας: Να σέβεσθε τον ιεράρχη μας, να έχετε μεταξύ σας άδολον αγάπην και συνεργασίαν στο άγιον έργον, που σας ανέθεσεν ο Κύριος, προπάντων δε να έχετε το λαμπρόν παράδειγμα της πίστεως και της ευσέβειας προς δόξαν Θεού και ιδικήν σας τιμήν. Προς δε τους ορθοδόξους αδελφούς, που υπηρέτησα ελέω Θεού, των οκτώ ενοριών της ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, δεν προσέφερα τίποτε, αυτοί όμως πολλά προσέφεραν σε μένα… Και εύχομαι, εις όσους επιζούν εις την παρούσαν ζωήν, να τους ανταποδίδη ο Κύριος όλα τα αγαθά του. Και εκείνους, οι οποίοι έφυγαν δια την αιωνιότητα, να τους αναπαύη ο Θεός εις τον παράδεισον του ουρανού.

Ζητώ από όλους συγγνώμην, και εάν ως άνθρωπος επίκρανα κάποιον αδελφόν, ιδιαιτέρως του ζητώ συγχώρησιν. Σας αποχαιρετώ όλους, αδιακρίτως, κληρικούς και λαϊκούς, με την αγάπην του Αγαπήσαντος ημάς Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, και σας παρακαλώ, μείνατε εδραιωμένοι και εξαρτημένοι από τον Σταυρόν και τον Εσταυρωμένον και Αναστάντα εκ του τάφου Κύριον, τον Θριαμβευτήν και Νικητήν του θανάτου.

Θα ιδήτε πολλά. Και όσοι μείνετε πιστοί, θα υποστήτε πολλά. Όμως ο Κύριος και η Παναγία μας και όλοι οι Άγιοι θα είναι στο πλάι σας φρουροί και βοηθοί, αρκεί να μη δειλιάσετε. Και μαζί με τον μεγάλον Αρχηγόν μας και Νικητήν Ιησούν Χριστόν θα θριαμβεύσετε και θα αναδειχθήτε τροπαιοφόροι νικηταί κατά των σκοτεινών δυνάμεων. Εμπρός, λοιπόν, εφοδιασθήτε και θωρακισθήτε με τα όπλα του φωτός, τα οποία παρέχει η αγία ορθόδοξος Εκκλησίας μας δωρεάν στους γενναίους του Χριστού στρατιώτες, για να είσθε πάνοπλοι για την μάχη στην πρώτη γραμμή. Όλοι ξέρετε ποία είναι τα όπλα: 1. η πίστις. 2. ο Σταυρός. 3. η καθαρή εξομολόγησις. 4.η συχνή Θεία Κοινωνία, οπότε ο κάθε πιστός βιώνει το ρηθέν υπό του προφήτου: <<Και εάν πορευθώ εν μέσω σκιάς θανάτου, ου φοβηθήσομαι κακά, ότι Συ μετ’ εμού ει” (Ψαλμ.κβ’4).

Τέλος ζητώ τις ευχές όλων και τις προσευχές, για να με συνοδεύουν εις τα πέραν του τάφου, όπου η χαρά των Αγίων. Αμήν.

Σας ευχαριστώ εγκαρδίως, και σας ασπάζομαι όλους με αγάπην Χριστού.

Ο ελάχιστος εν ιερεύσιν ελέω Θεού π. Γεώργιος Θεολογίτης>>. 

Ευχαριστώ για την φιλοξενία

Ν. Ι. Σωτηρόπουλος

Την φωτογραφία του π.Γεωργίου Θεολογίτη, την λάβαμε από την Εκκλησιαστική εφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ.Αντώνιο Μάρκου για την αποστολή της επιστολής αυτής.

Η επιστολή του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου προς την Ι. Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος που περιμένει ακόμα απάντηση

Σήμερα έχουν περάσει εκτός απο 18 ακριβώς χρόνια από τον αδικότατο, παράλογο και παράνομο «αφορισμό» του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου, και 3 χρόνια και 3 ακριβώς μήνες απο τότε που έστειλε επιστολή στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος για το θέμα του «αφορισμού» του και περιμένει ακόμα απάντηση!
Η επιστολή του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου προς την Ι. Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος που περιμένει ακόμα απάντηση είναι η παρακάτω. 
 
 
Κάντζα Αττικής 14 Σεπτεμβρίου 2008 
 

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο υπογραφόμενος θεολόγος και φιλόλογος Νικόλαος Ιω. Σωτηρόπουλος ευλαβώς προάγομαι ν’ απευθύνω προς την συγκαλουμένη τον Οκτώβριο Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος την παρούσα ανοιχτή επιστολή.

Μακαριώτατε και Σεβασμιώτατοι,

Ως γνωστόν, η λεγομένη Μείζων και Υπερτελής Σύνοδος του Φαναρίου κατά τον Δεκέμβριο του 1993 επέβαλε σε μένα το επιτίμιο του αφορισμού, και μάλιστα χωρίς απαγγελία συγκεκριμένης κατηγορίας, χωρίς κλήσι σε απολογία, χωρίς να μου κοινοποιηθή η απόφασί της και χωρίς να μου σταλή το σχετικό πρακτικό, καίτοι το ζήτησα δια της νομικής οδού. Στις ημέρες μας υπερπληθύνθηκαν οι ασεβείς συγγραφείς, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, πολιτικοί, νομοθέτες και άλλων τάξεων βαπτισμένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί και εν τούτοις κανείς απ’ αυτούς δεν αφωρίσθηκε. Αφωρίσθηκα μόνον εγώ, ο οποίος επί ήμιση αιώνος κηρύττω Ευαγγέλιο και Ορθοδοξία και καταπολεμώ τις αιρέσεις. Εγώ, φαίνεται, είμαι ο ασεβών απάντων ασεβέστερος, ο αντιχρίστων απάντων αντιχριστότερος!

Ως τέκνον της Εκκλησίας της Ελλάδος επί Αρχιεπισκόπου κυρού Σεραφείμ και επί Αρχιεπισκόπου κυρού Χριστοδούλου απευθύνθηκα στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος και υπέβαλα σ’ αυτή το ερώτημα περί του αν ο περιβόητος αφορισμός μου είνε δίκαιος ή άδικος, έγκυρος ή άκυρος. Αλλ’ η Σύνοδος της Ιεραρχίας απάντησι στο ερώτημα δεν έδωσε…

image with the sign of the Greek ChurchΓι’ αυτό επανέρχομαι και υποβάλλω το αυτό ερώτημα στη Σύνοδο της Ιεραρχίας, η οποία συγκαλείται τον Οκτώβριο. Δεν ζητώ να άρη η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος το επιτίμιο, διότι δεν το επέβαλε αυτή, αλλ’ η Σύνοδος του Φαναρίου. Απλώς ζητώ από την Ιεραρχία της Εκκλησίας μου ν’ αποφανθή περί του αν το επιτίμιο είνε δίκαιο ή άδικο, έγκυρο ή άκυρο. Και θέλω να πιστεύω, ότι επί του νέου Προκαθημένου της Εκκλησίας της Ελλάδος, του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου Β’, η Σύνοδος της Ιεραρχίας δεν θα καταφρονήση ένα εργάτη της Εκκλησίας, αλλά θ’ απαντήση στο ερώτημα του και θα φιμώση στόματα κατηγόρων της Εκκλησίας.

 

Με πολύ σεβασμό

Νικόλαος Ιω. Σωτηρόπουλος

Ὄχι ἀπροϋπόθετος διάλογος

Ὄχι ἀπροϋπόθετος διάλογος

᾿Αξιότιμε κ. Διευθυντά, χαίρετε ἐν Κυρίῳ καὶ ὑγιαίνετε.
῾Υπάρχει διαφωνία ὡς πρὸς τὸν διάλογο μεταξὺ ᾿Ορθοδόξων καὶ Παπικῶν. ῎Αλλοι ᾿Ορθόδοξοι εἶνε ὑπὲρ τοῦ διαλόγου καὶ ἄλλοι κατά.᾿Εμεῖς εἴμεθα καὶ ὑπὲρ καὶ κατά! Παράδοξος ὁ λόγος μας; Ναί, ἀλλ᾿ ὀρθός. Εἴμεθα ὑπὲρ τοῦ διαλόγου κατ᾿ ἀρχήν. ᾿Αλλ᾿ ὁ διάλογος δὲν εἶνε ἀπροϋπόθετος, ἔχει προϋποθέσεις. Καὶ ἂν δὲν ὑπάρχουν οἱ προϋποθέσεις, εἴμεθα κατὰ τοῦ διαλόγου.
Ο διάλογος μὲ τοὺς Παπικοὺς δὲν ἔχει προϋποθέσεις. ᾿Αναφέρουμε δύο μόνο σοβαρωτάτους λόγους. Ο Πάπας ἰσχυρίζεται ὅτι ἔχει τὸ ἀλάθητο. Καὶ γιὰ νὰ γίνῃ διάλογος, πρέπει τοὐλάχιστον κατὰ τὸ χρόνο τοῦ διαλόγου ὁ Πάπας νὰ παραιτηθῇ ἀπὸ τὴν ἀξίωσι ὅτι ἔχει τὸ ἀλάθητο. Διότι ἀλλιῶς ὀρθὸ a priori θεωρεῖται ὅ,τι συμφωνεῖ μὲ τὴ διδασκαλία τοῦ Πάπα, καὶ συνεπῶς ὁ διάλογος δὲν ἔχει νόημα, ἡ συζήτησι περιττεύει. ᾿Αλλὰ παραιτεῖται ὁ Πάπας ἀπὸ τὸ ἀλάθητό του, ἔστω καὶ προσωρινῶς; ῎Οχι. Διότι τὸ ἀλάθητο γιὰ τὸν Παπισμὸ εἶνε δόγμα πίστεως.
Δόγμα πίστεως εἶνε ἐπίσης γιὰ τὸν Παπισμὸ καὶ τὸ ὅτι ὁ Πάπας δύναται νὰ ἐπεμβαίνῃ στὴν ῾Αγία Γραφή, τὸ θεόπνευστο κείμενο τῆς ᾿Εκκλησίας, καὶ νὰ κάνῃ στὴν ῾Αγία Γραφὴ προσθέσεις, ἀφαιρέσεις, τροποποιήσεις κατὰ τὴ γνώμη καὶ τὸ θέλημά του, οἱ δὲ Ρωμαιοκαθολικοί, ἂν προκύψῃ δίλημμα νὰ ἐκλέξουν μεταξὺ τῆς κρίσεως τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς γνώμης τοῦ Πάπα, πρέπει νὰ προτιμήσουν τὴ γνώμη τοῦ Πάπα! Πράγματα ἐξωφρενικά, σατανικά. Βάσι γιὰ διάλογο μεταξὺ ᾿Ορθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων εἶνε ἡ Γραφή. ᾿Αλλ᾿ ἀφοῦ ὁ Πάπας δύναται ν᾿ ἀλλοιώνῃ καὶ τὴ Γραφή, κοινὴ βάσι γιὰ διάλογο δὲν ὑπάρχει.
Κατόπιν δὲ τούτων ἐρωτοῦμε· Πῶς ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες καὶ ἄλλοι ἐπιμένουν στὸ διάλογο μὲ τοὺς Παπικούς; ῎Εχουν τόσο μεγάλη ἀγάπη πρὸς τοὺς Παπικοὺς καὶ νομίζουν, ὅτι μπορεῖ νὰ συγκινήσουν, νὰ μεταπείσουν καὶ νὰ σώσουν μὲ τὸ διάλογο τὸν ἑωσφορικώτατο καὶ προσφιλέστατο σ᾿ αὐτοὺς Πάπα; ῍Ας κάνουν διάλογο καὶ μὲ τὸν ἴδιο τὸν ῾Εωσφόρο. ῾Η προμήτωρ Εὔα ἔκανε διάλογο μὲ τὸν ῾Εωσφόρο καὶ εἴδαμε τὰ ἀποτελέσματα…
Καὶ ἕνα ἀκόμη ἐρώτημα· Οἱ Οἰκουμενισταὶ ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες γιατί δὲν ὁρίζουν καὶ ἕνα διάλογο μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἀντιοικουμενιστῶν ᾿Ορθοδόξων κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, γιὰ νὰ συζητηθοῦν οἱ μεταξύ των διαφορὲς ὡς πρὸς τὸν διάλογο μὲ τοὺς Παπικούς, ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὸν Οἰκουμενισμό;

Εὐχαριστῶ γιὰ τὴ φιλοξενία
Νικόλαος ᾿Ιω. Σωτηρόπουλος
Απο την παλαίμαχη εκκλησιαστική εφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος, 30-12-2011.

Δόξα τῷ θανάτῳ!

᾿Αγαπητὲ καὶ ἀξιότιμε κ. Διευθυντά,
Συγχαίρω τὴν ἀγωνιστικὴ ἐφημερίδα σας, ὄντως «Ὀρθόδοξο Τύπο», συγχαίρω καὶ σᾶς προσωπικῶς, διότι σᾶς διακρίνει ἡ σπανία στὶς ἡμέρες μας τόλμη νὰ λέγετε καὶ νὰ γράφετε ὁλόκληρη τὴν ἀλήθεια. Σᾶς παρακαλῶ νὰ δημοσιεύσετε τὴν παροῦσα ἐπιστολή μου.
Τὰ συμβαίνοντα στὶς ἡμέρες μας στὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο, τὸν εὐγενέστερο τομέα τῆς ζωῆς, εἶνε ἀνυπόφορα. Προκαλοῦν μὲ τὴν προκλητικότητά τους ὀργὴ καὶ ἀγανάκτησι τῶν συνειδητῶν χριστιανῶν στὸ ἔπακρο. Πολλοὶ «ἀντιπρόσωποι» τοῦ Χριστοῦ καὶ «ἐκπρόσωποι» τῆς ᾿Εκκλησίας, ᾿Επίσκοποι, Μητροπολῖτες, ᾿Αρχιεπίσκοποι καὶ Πατριάρχες, γυμνῇ τῇ κεφαλῇ προβαίνουν σὲ δηλώσεις καὶ ἐνέργειες προδοτικὲς τῆς Πίστεως, καὶ προσβλητικὲς τῶν Πατέρων, τῶν προμάχων τῆς Πίστεως καὶ Ἁγίων τῆς ᾿Εκκλησίας. Φθάνουν μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἔχουν ἁβρότατες σχέσεις μὲ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ τοὺς ἀλλοθρήσκους, καὶ νὰ ὑβρίζουν καὶ νὰ διώκουν συνειδητοὺς χριστιανούς, μαχητὰς τῆς Πίστεως, κληρικοὺς καὶ λαϊκούς. ῾Ο πιστὸς λαός, πλήρης ὀργῆς καὶ ἀγανακτήσεως, ἀπαιτεῖ τὴν καθαίρεσι τῶν προδοτῶν τῆς Πίστεως, καὶ ὑβριστῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων, καὶ διωκτῶν τῶν εὐσεβῶν. Κατασκανδαλισμένος καὶ καταοργισμένος χριστιανὸς εἶπε: «Αὐτοὶ πρέπει νὰ ξυρισθοῦν μὲ στουρναρόπετρα». ᾿Αλλὰ ποιός νὰ τοὺς ξυρίσῃ; Ποιός νὰ τοὺς καθαιρέσῃ; Αὐτοὶ δυστυχῶς ἔχουν τὴ μεγαλύτερη ἐξουσία μέσα στὴν ᾿Εκκλησία καὶ κανεὶς ἀπ᾿ αὐτοὺς δὲν τιμωρεῖται. ᾿Αλλ᾿ ἂς μὴ στενοχωροῦνται οἱ πιστοὶ καθ᾿ ὑπερβολήν. ῾Υπάρχει καθαιρέτης, καὶ ἐξάπαντος θὰ τοὺς καθαιρέσῃ.
 Εἶνε ὁ θάνατος. Δόξα τῷ θανάτῳ, διότι θὰ καθαιρέσῃ τοὺς συγχρόνους ᾿Ιοῦδες. Καὶ ὑπὲρ τὸν θάνατον δόξα τῷ Θεῷ, ὁ Οποῖος ᾠκονόμησε τὸν θάνατον, «ἵνα μὴ τὸ κακὸν ἀθάνατον γένηται». ῞Ολοι στὴν καρδιὰ καὶ στὴ ζωὴ ἔχουμε τὸ κακό, καὶ ὅλους ὁ Θεὸς διὰ τοῦ θανάτου μᾶς τιμωρεῖ. ᾿Αλλὰ περισσότερο τιμωρεῖ τοὺς προδότες τῆς Πίστεως, τοὺς ᾿Ιοῦδες. Μετὰ τὸ θάνατο τοὺς τιμωρεῖ καὶ μὲ τὸ δεύτερο θάνατο, τὴν παραπομπὴ «εἰς τὸν τόπον τὸν ἴδιον» (Πράξ. α´ 25), τὸν τόπο τὸν ἁρμόζοντα σ᾿ αὐτούς.
Οἱ εὐαίσθητες ψυχὲς λυποῦνται καὶ αὐτὸν τὸν ᾿Ιούδα. Καὶ ὅπως λυποῦνται ἐκεῖνο τὸν ᾿Ιούδα, ἔτσι λυποῦνται καὶ τοὺς συγχρόνους ᾿Ιοῦδες, καὶ ἰδίως τοὺς Οἰκουμενιστάς, οἱ ὁποῖοι ἰσοπεδώνουν τὰ πάντα, δόγματα καὶ θρησκεῖες, χωρὶς ἐξαίρεσι. Εἰλικρινῶς τοὺς λυποῦνται οἱ πιστοὶ καὶ θέλουν τὴ σωτηρία τους. ᾿Αλλά, γιὰ νὰ σωθοῦν, πρέπει καὶ οἱ ἴδιοι νὰ λυπηθοῦν τοὺς ἑαυτούς των, καὶ νὰ μετανοήσουν, καὶ νὰ πράξουν ἔργα ἄξια τῆς μετανοίας.
Εὐχαριστῶ γιὰ τὴ φιλοξενία
Νικόλαος ᾿Ιω. Σωτηρόπουλος
πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 18/2/2011

Κλάσμα δημοκρατίας καὶ ὁλόκληρη δημοκρατία

᾿Αγαπητὲ καὶ ἀξιότιμε κ. Διευθυντά, χαίρετε.
῾Ο Πρωθυπουργὸς κ. Γεώργιος Παπανδρέου σὲ ὁμιλία του στὸ ᾿Εξωτερικὸ εἶπε ὅτι ἡ δημοκρατία προῆλθε ἀπὸ τὴν ἀρχαία πολυθεϊστικὴ ῾Ελλάδα.
Δὲν γνωρίζουμε πῶς ὁ κ. Πρωθυπουργὸς συνδέει τὴ δημοκρατία μὲ τὴν πολυθεΐα τῆς ἀρχαίας ῾Ελλάδος. Γνωρίζουμε ὅμως καὶ καταθέτουμε τὰ ἑξῆς συντόμως.
᾿Απὸ τὴν ἀρχαία ῾Ελλάδα, καὶ συγκεκριμένως τὴν πόλι τῶν ᾿Αθηνῶν, δὲν προῆλθεν ὁλόκληρη δημοκρατία, ἀλλὰ κλάσμα δημοκρατίας.
Διότι καὶ στὴν ᾿Αθήνα οἱ δοῦλοι ἦταν περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ἐλευθέρους. ῾Ο δὲ μεγάλος φιλόσοφος Πλάτων δίδασκε ὅτι ἡ φύσις γεννᾷ δύο εἰδῶν ὄντα, τοὺς ἐλευ θέρους καὶ τοὺς δούλους, καὶ ὅτι συμφέρον τῶν δούλων εἶνε νὰ παραμένουν στὴν κατάστασι τῆς δουλείας! ᾿Αλλὰ καὶ ᾿Αθηναῖοι πολῖτες, οἱ ὁποῖοι ἦταν ἀδύνατοι οἰκονομικῶς, οἱ Θῆτες, δὲν εἶχαν ἴσα πολιτικὰ δικαιώματα μὲ τοὺς ἄλλους πολῖτες.
Τὴν πλήρη καὶ ἀληθινὴ δημοκρατία δίδαξε ὁ Χριστιανισμὸς μὲ τὴν κατάργησι τῶν κοινωνικῶν καὶ
τῶν ἄλλων διακρίσεων μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων. ῾Ο μέγας Παῦλος, στόμα Χριστοῦ, κήρυξε: «Οὐκ ἔνι ᾿Ιουδαῖος οὐδὲ ῞Ελλην, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ» (Γαλ. Γ´ 28. Βλέπε καὶ Κολ. γ´ 11). ῍Ας διαβάζῃ τὰ ἱερὰ κείμενα τοῦ Χριστιανισμοῦ ὁ κ. Παπανδρέου καὶ ἂς ἀναλογίζε ται ὅτι, ἂν δὲν ὑπῆρχε Χριστιανισμός, θὰ ἦταν πολὺ πιθανὸ νὰ εἶνε σήμερα δοῦλος, καὶ νὰ θεωρῆται ἐργαλεῖο γιὰ ἔργο, καὶ res, πρᾶγμα, ὄχι ἄνθρωπος, μάλιστα καὶ Πρωθυπουργός…
Βεβαίως καὶ σήμερα ἡ πλήρης καὶ ἀληθινὴ δημοκρατία δὲν ἐφαρμόζεται στὴν Πολιτεία, ἀλλ᾿ οὔτε στὴν ᾿Εκκλησία. Διότι συνήθως, ὅσοι κατορθώνουν νὰ λάβουν ἐξουσία, δικτακτορεύουν καὶ στὴν Πολιτεία καὶ στὴν ᾿Εκκλησία. Καὶ τοῦτο συμβαίνει, διότι οἱ δικτατορεύοντες δὲν ἔχουν ἐπίγνωσι Χριστοῦ καὶ Χριστιανισμοῦ, δὲν εἶνε συνειδητοὶ χριστιανοί.
 
Εὐχαριστῶ γιὰ τὴ φιλοξενία

Νικόλαος ᾿Ιω. Σωτηρόπουλος

Ορθόδοξος Τύπος 11/3/2011

Μὲ τί ἐχρίσθη ὁ Χριστός

Μὲ τί ἐχρίσθη ὁ Χριστός 

Κύριε Διευθυντά,
Διάβασα τὸ ἑβδομαδιαῖο ἔντυπο τῆς ᾿Αποστολικῆς Διακονίας τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος «ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ», φύλλο 6 Δεκεμβρίου 2009, καὶ διαπίστωσα μερικὰ λάθη, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἀνέμενε κανεὶς σὲ ἐπίσημο ἐκκλησιαστικὸ ἔντυπο.
Σχολιάζω τὸ σοβαρώτερο λάθος. ᾿Αναφερόμενος ὁ συντάκτης τοῦ φυλλαδίου στὴ φράσι τοῦ ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος τῆς Κυριακῆς 6 Δεκεμβρίου «τὸν ποιμένα τῶν προβάτων τὸν μέγαν ἐν αἵματι διαθήκης αἰωνίου», ῾Εβρ. Ιγ´ 20, γράφει γιὰ τὸν μεγάλο ποιμένα Χριστό· «᾿Εκεῖνος ἔχει χρισθῆ μὲ τὸ αἷμα του ὡς σωτήρας μας». ῾Η ἑρμηνεία αὐτή, ὅτι ὁ Χριστὸς ἔχει χρισθῆ μὲ τὸ αἷμα του, δὲν εἶνε ὀρθή. Διότι ὁ Χριστὸς ἔχει χρισθῆ μὲ τὸ ῞Αγιο Πνεῦμα (῾Ησ. ξα´ 1, Λουκ. δ´ 18, Πράξ. ι´ 38), ὄχι μὲ τὸ αἷμα του. Τὸ «αἷμα» συνδέεται ἐδῶ μὲ «τὸν ποιμένα τῶν προβάτων τὸν μέγαν» κατὰ τὴν ἑξῆς ἔννοια· ῾Ο Κύριος ᾿Ιησοῦς εἶνε ποιμὴν μὲ αἷμα· ποιμήν, ὁ ὁποῖος γιὰ τὰ πρόβατα ἔχυσε τὸ αἷμα του, θυσιάσθηκε, ὅπως εἶχε προείπει στοὺς ᾿Ιουδαίους (᾿Ιωάν. ι´ 11, 15, 17). Τὸ «αἷμα» συνδέεται ἐπίσης μὲ «διαθήκην αἰώνιον», διότι δι᾿ αὐτοῦ ἐπισφραγίσθηκε ἡ καινὴ διαθήκη, τῆς ὁποίας ἡ ἰσχὺς εἶνε αἰωνία.
῾Ο συντάσσων τὴν «ΦΩΝΗΝ ΚΥΡΙΟΥ» ἂς προσέχῃ, γιὰ νὰ εἶνε τὸ περιεχόμενό της ὄντως φωνὴ Κυρίου.
 
Μὲ πολλὴ ἐκτίμησι
Ν. ᾿Ι. Σωτηρόπουλος
 
Επιστολή που δημοσιεύθηκε στον Ορθόδοξο Τύπο, αρχές του έτους 2010.

Επιστολή του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου για το Τάμα του Έθνους

Δημοσιεύουμε παρακάτω μια επιστολή του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου που έστειλε σαν σήμερα πριν απο δύο έτη, για το θέμα του Τάματος του Έθνους, στο Σωματείο <<Οι φίλοι του Τάματος του Έθνους>> και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό <<Φωτεινή Γραμμή>>.
 
17 Ιουλίου 2009
Προς
το Σωματείον <<Οι φίλοι του Τάματος του Έθνους>>
Εις προσοχήν κ.Ιωάννου Αναγνωστοπούλου
και κ. Αικατερίνης Αναγνωστοπούλου
Μουσών 14, Ψυχικόν, Αθήνας
 
Αγαπητοί, χαίρετε εν Κυρίω.
 
Συγχαίρω, διότι έχετε την αγίαν φιλοδοξίαν να συντελέσητε σπουδαίως εις την πραγματοποίησιν του Τάματος του Έθνους με την δημιουργίαν περιλάμπρου ιερού ναού του Σωτήρος Χριστού προς έκφρασιν της ευγνωμοσύνης του Έθνους προς τον Ελευθερωτήν του από τον Οθωμανικόν ζυγόν. Συνεστήσατε δε προς τον σκοπόν τούτον και Σωματείον με την επωνυμίαν <<ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ>>. Πάς δε Έλλην και Ορθόδοξος, εις τας φλέβας του οποίου ρέει από το αίμα των ηρώων και των μαρτύρων του 1821 και όλης της μαρτυρικής περιόδου της Πατρίδος, είναι θερμός φίλος του Τάματος του Έθνους.
Απλοϊκός άνθρωπος, εάν κάνη <<ευχήν>>, τάμα, κατά την Αγίαν Γραφήν οφείλει να εκπληρώνη την ιεράν υπόσχεσιν του. Και θεωρεί βαρύ να μη την εκπληρώση. Και φοβείται τιμωρίαν, αν δεν φανή. Και επείγεται δια την πραγμάτωσιν αυτής. Και αν είναι βαρύ να μη εκπληρώση την ιεράν υπόσχεσιν του ο απλοϊκός άνθρωπος, πόσον βαρύτερον είναι να μη εκπληρώση το Τάμα του αυτό τούτο το Έθνος! Και δυστυχώς μέχρι σήμερον το Τάμα μένει απραγματοποίητον. Και μία προσπάθεια, η οποία είχε αρχίσει πρό ετών δια την πραγματοποίησιν, εματαιώθη από κοσμικούς και απίστους πολιτικούς. Το εξευρεθέν οικόπεδον διετέθη δια κοσμικόν σκοπόν, και δια τα συναχθέντα χρήματα δεν εδόθη λογαριασμός εις τον Ελληνικόν λαόν.
Νέα προσπάθεια γίνεται τώρα με υμετέραν πρωτοβουλίαν, αγαπητοί Ιωάννη Αναγνωστόπουλε και Αικατερίνη Αναγνωστοπούλου, δια την πραγματοποίησιν του Τάματος του Έθνους. Αλλά και νέα εμπόδια εμφανίζονται. Περίεργος δε ισχυρισμός ακούεται από στόμα κληρικού, ότι το Τάμα του Έθνους ήδη έχει πραγματοποιηθή από τον αείμνηστον π. Πορφύριον με την δημιουργίαν ιερού ναού του Σωτήρος εις το Μήλεσι Αττικής. Αβάσιμος ο ισχυρισμός. Εγώ επί πολλά έτη συνεδεόμην στενώς με τον άγιον Γέροντα και βεβαιώ κατηγορηματικώς, ότι ουδέποτε ήκουσα να ομιλή δια τον ναόν του Σωτήρος εις το Μήλεσι ως εκπλήρωσιν του Τάματος του Έθνους. Τον ναόν εις το Μήλεσι ο π. Πορφύριος εδημιούργησεν ως ναόν του εκεί ιερού Ησυχαστηρίου του και τόπον προσευχής. Άλλωστε ο ναός του Τάματος του Έθνους πρέπει να γίνη εντός της πρωτευούσης του Κράτος, των Αθηνών, ή πλησίον των Αθηνών.
Είθε Εκκλησία και Πολιτεία να ενδιαφερθούν επιτέλους, δια να πραγματοποιηθή το Τάμα του Έθνους, ώστε να μη έχωμεν καμμίαν εθνικήν τιμωρίαν, αλλά να έχωμεν εθνικήν ευλογίαν παρά του Σωτήρος Χριστού.
 

Με ιδιαιτέραν εκτίμησιν

Νικόλαος Σωτηρόπουλος

Συντριπτική απάντηση του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου προς τις κατηγορίες-ερωτήματα του ταξιάρχου κ.Ν.Ιατρίδη

Για την 18η επέτειο του άδικου, παράνομου και παράλογου αφορισμού του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου Η παρακάτω απάντηση του κ. Νικόλαου Σωτηρόπουλου αφορά τα δύο δημοσιεύματα του κ.Ιατρίδη στην παλαίμαχη εφημερίδα <<Ορθόδοξος Τύπος>> που μπορεί κανείς τα δει εδώ
Το πρώτο μέρος της επιστολής ΕΔΩ και Το δεύτερο μέρος ΕΔΩ
Δυστυχώς το ιστολόγιο ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ ενώ δημοσίευσε τις κατηγορίες του κ.Ιατρίδη, παρέλειψε να δημοσιεύσει την απάντηση του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου προς τον κ.Ιατρίδη.
Η απάντηση είναι η παρακάτω.
Κύριε Διευθυντά,
Ὁ κ. Ν. ᾿Ιατρίδης, ταξίαρχος ἐ.ἀ. καὶ δικηγόρος, μὲ δύο δημοσιεύματά του στὸν «Ο.Τ.» τῆς 14ης καὶ τῆς 21ης ᾿Ιανουαρίου, ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν εἶμαι ἀγωνιστὴς τῆς πίστεως, ὅπως κατὰ τὸ παρελθόν, ἀλλ᾿ ἔχω ἀλλάξει, καὶ γι᾿ αὐτὸ ἀσκεῖ δριμυτάτη κριτικὴ ἐναντίον μου γιὰ τὶς θέσεις μου σὲ ἐπιστολή μου, ἡ ὁποία εἶχε δημοσιευθῆ στὸν «Ο.Τ.» τῆς 12ης Νοεμβρίου σχετικῶς πρὸς τὸ θέμα τῆς περιβόητης Κάρτας τοῦ Πολίτη. Γράφει, ὅτι εἶνε «θλιβερὲς οἱ θέσεις» μου σ᾿ αὐτὸ τὸ θέμα, ἔχω «πολλὲς παλινωδίες καὶ ἀντιφάσεις», εἶμαι «φάσκων καὶ ἀντιφάσκων», «ὑπηρετῶ δύο “κυρίους”», ἔχω ὑποστῆ «“πτώση” ἀπὸ τὴν ἀλήθεια», ἔχει ἐπαληθευθῆ σὲ μένα ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ «πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς» (Ματθ. κδ´ 24), ἔχω «ἀπάθεια», δηλαδὴ ἀναισθησία καὶ ἀδιαφορία, ἔχω «ἀπογοητεύσει» τὸν ᾿Ορθόδοξο λαό, οὔτε πολὺ οὔτε λίγο εἶμαι προδότης τῆς πίστεως καὶ ἀρνητὴς τοῦ Χριστοῦ, καὶ θὰ πέσῃ «βαρὺς ὁ πέλεκυς Κυρίου ἰδιαιτέρως ἐπάνω» μου, θὰ κριθῶ «ἐλάχιστος διὰ τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ», θὰ πάω στὴν κόλασι…
᾿Αλλ᾿ ἐνῷ ὁ κ. ᾿Ιατρίδης λάβρως καταφέρεται ἐναντίον μου ἐξ αἰτίας τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη, λίαν ἐπαινετικῶς ἐκφράζεται γιὰ ἄλλους, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ μοναχὸς Μάξιμος Βαρβαρῆς καὶ ὁ ἱερεὺς π.Σαράντης Σαράντος, τοῦ ὁποίου τὸ σχετικὸ κείμενο χαρακτηρίζει «θεόπνευστο». ῾Υπενθυμίζουμε, ὅτι ὁ μοναχὸς Μάξιμος κήρυξε ἀπὸ τηλεοπτικὰ κανάλια καὶ μὲ βιβλίο του, ὅτι τὸ 2013 θὰ ἐμφανισθῇ ὁ ᾿Αντίχριστος, καὶ τὸ 2018 θὰ γίνῃ ἡ δευτέρα παρουσία! ῾Ως πρὸς δὲ τὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ κειμένου τοῦ π. Σαράντη ὡς «θεοπνεύστου» λέγουμε, ὅτι θεόπνευστα εἶνε τὰ κείμενα τῶν Προφητῶν καὶ τῶν Ἀποστόλων, τὰ βιβλία δηλαδὴ τῆς ῾Αγίας Γραφῆς. Καὶ ἀπλανὴς καὶ ἀλάθητη στὰ ζητήματα τῆς πίστεως εἶνε ἡ ᾿Εκκλησία, «στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας» (Α´ Τιμ. γ´15), ὄχι τὸ ἄτομο. Γιατί, πολεμοῦμε τὸν Πάπα; Διότι, ἐκτὸς ἄλλων, ἰσχυρίζεται ὅτι εἶνε ἀλάθητος. Ψυχολογικῶς κρίνοντας τὰ δύο δημοσιεύματα τοῦ κ.᾿Ιατρίδη, θεωρῶ ὅτι ἔχει πίστι καὶ ἀγαθὴ διάθεσι, ἀλλ᾿ εἶνε δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἐπηρεασθῆ ἀπὸ κάποιον ἢ κάποιους ἐναντίον μου. Γι᾿ αὐτό, προτοῦ ἀπαν τήσω στὶς ἐναντίον μου κατηγορίες, ὅπως ἐρώτησε ὁ Κύριός μας τὸν δικαστή του Πιλᾶτο, ἔτσι καὶ ἐγὼ ἐρωτῶ τὸν κ. ᾿Ιατρίδη· «᾿Αφ᾿ ἑαυτοῦ σὺ λέγεις ταῦτα ἢ ἄλλοι σοι εἶπον περὶ ἐμοῦ;».
Στὶς αἰτιάσεις δύναμαι πολλὰ νὰ ἀπαντήσω, ἀλλ᾿ ἀπαντῶ λιγώτερα φειδόμενος τοῦ χρόνου μου καὶ τοῦ χρόνου τῶν ἀναγνωστῶν. Κατηγοροῦμαι ὅτι ἄλλαξα ἀντιλήψεις. Καὶ ἐξέπεσα ἀπὸ τὴν ἀλήθεια. ᾿Αβάσιμη ἡ κατηγορία. ᾿Ενθυμοῦμαι λόγο τοῦ ἀειμνήστου καθηγητοῦ μου Παναγιώτη Τρεμπέλα, ὁ ὁποῖος ἔλεγε γιὰ τὸν ἑαυτό του· «Εἰ καὶ τὰ ἔτη μου ἐκλείπουσιν, ἐγὼ ὁ αὐτός εἰμι». Τὸ ἴδιο λέγω καὶ ἐγὼ γιὰ τὸν ἑαυτό μου. Μὲ τὴ χάρι τοῦ Θεοῦ ἐξακολουθῶ ν᾿ ἀγωνίζωμαι, ὅπως πρῶτα, γιὰ τὴν ἀλήθεια. ᾿Αφωρίσθηκα ἀπὸ τὴ λῃστρικὴ Σύνοδο τοῦ Φαναρίου τὸ 1993, διότι κήρυττα ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ἤλεγξα αἱρετικὸ Ἀρχιεπίσκοπο. ῾Ο ἀδικώτατος ἀφορισμὸς ἐπὶ 18 μέχρι τώρα ἔτη παραμένει, διότι ἐξακολουθῶ νὰ κηρύττω καὶ νὰ ἐλέγχω. Θηριομαχῶ μὲ πανίσχυρα κοσμικῶς ἐκκλησιαστικὰ πρόσωπα, καὶ σεῖς, κ. ᾿Ιατρίδη, ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἔπαυσα νὰ ἀγωνίζωμαι. Δὲν παρακολουθεῖτε, φαίνεται, τὰ δημοσιεύματά μου στὸ περιοδικὸ «Σταυρός», στὸν «᾿Ορθόδοξο Τύπο» καὶ στὸ Διαδίκτυο. Κατηγοροῦμαι γιὰ τὶς θέσεις μου ὡς πρὸς τὴν Κάρτα τοῦ Πολίτη.
Γράφετε, κ. ᾿Ιατρίδη, ὅτι ἀναγνώσατε μὲ πολλὴ προσοχὴ τὴ σχετικὴ ἐπιστολή μου στὸν «Ο.Τ.». ᾿Επιτρέψετε νὰ σᾶς πῶ ὅτι τὴν διαβάσατε ἐπιπολαίως. Πιστοὶ ἄνθρωποι, σοβαροὶ καὶ τετραγωνικοὶ στὰ μυαλά, εἶπαν ὅτι ἡ τοποθέτησί μου σ᾿ ἐκεί νη τὴν ἐπιστολὴ ἦταν ἡ ὀρθὴ τοποθέτησι γιὰ τὴν Κάρτα τοῦ Πολίτη. Τὸ αὐτὸ εἶπαν καὶ γιὰ ἐκπομπές μου ἀπὸ τὸ «Blue Sky». ᾿Εγὼ σαφῶς, σαφέστατα, καταδίκασα τὴν Κάρτα τοῦ Πολίτη καὶ μὲ τὴν ἐπιστολὴ καὶ μὲ τὶς ἐκπομπές. Εἶπα ὅτι αὐτὴ ἡ Κάρτα, ἐφόσον κάνει νούμερο, ἀριθμό, τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο, καὶ τὸ φακελλώνει ἠλεκτρονικῶς, καταργώντας τὴν ἐλευθερία του, εἶνε ἕνα προστάδιο τοῦ χαράγματος τοῦ ᾿Αντιχρίστου, καὶ πρέπει μὲ ὅλη τὴν ψυχή μας νὰ διαμαρτυρηθοῦμε. Καὶ τώρα συνιστῶ διαμαρτυρίες ἀτομικῶς καὶ συνολικῶς. Κατηγοροῦμαι ὅτι ἀντιφάσκω πρὸς τὸν ἑαυτό μου, διότι ἐπῄνεσα γιὰ ἡρωισμὸ τοὺς ἀστυνομικούς, οἱ ὁποῖοι ἀρνήθηκαν νὰ πάρουν τὴν Κάρτα καὶ ἀποτάχθηκαν ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς ᾿Αστυνομίας. ᾿Αλλὰ μὲ τοῦτο δὲν πέφτω σὲ ἀντίφασι. Σὲ ἀντίφασι θὰ ἔπεφτα, ἂν ἔλεγα, ὅτι δὲν χρειάζεται ἡρωισμός, καὶ οἱ ἄλλοι ῞Ελληνες πρέπει νὰ πάρουν τὴν Κάρτα. Τέτοιο ὅμως πρᾶγμα δὲν εἶπα. Θέλω ὅλοι οἱ ῞Ελληνες νὰ ἔχουν ἡρωισμὸ καὶ νὰ μὴ πάρουν τὴν Κάρτα, ὁπότε θ᾿ ἀναγκασθῇ τὸ Κράτος νὰ τὴν ἀποσύρῃ. ᾿Αλλὰ δυστυχῶς δὲν εἶνε ὅλοι ἥρωες καὶ δὲν γίνονται ὅλοι Μάρτυρες. ῞Οπως λέγει ὁ Μέγας Βασίλειος στὸν ἐγκωμιαστικὸ λόγο γιὰ τοὺς 40 Μάρτυρες τῆς Σεβαστείας, ὅλοι εἶνε θνητοί, ἀλλὰ Μάρτυρες εἶνε ὀλίγοι.
᾿Ενῷ θέλω ὅλοι οἱ ῞Ελληνες νὰ εἶνε ἡρωικοὶ καὶ νὰ μὴ πάρουν τὴν Κάρτα, κατηγοροῦμαι, διότι δὲν προέτρεψα τὸ λαὸ νὰ μὴ τὴν πάρῃ. ᾿Αλλὰ δὲν προέτρεψα τὸ λαὸ νὰ μὴ τὴν πάρῃ, διότι, ἂν τὸ ἀντιχριστιανικὸ Κράτος ἐπιβάλῃ τὴν Κάρτα, καὶ μερικοὶ δὲν τὴν πάρουν, ὁπότε δὲν θὰ μποροῦν νὰ συναλλαγοῦν μὲ τράπεζες, νὰ εἰσπράξουν τὸ μισθὸ καὶ τὴ σύνταξί τους, νὰ νοσηλευθοῦν κ.λπ., θὰ ἐπιρρίψουν σὲ μένα τὴν εὐθύνη καὶ θὰ εἰποῦν· «Σωτηρόπουλε, δὲν μποροῦμε νὰ ζήσωμε, μᾶς πῆρες στὸ λαιμό σου». ῾Η Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας, ἡ ὁποία εἶνε ἀρχὴ καὶ ἐξουσία, αὐτὴ θὰ μποροῦσε νὰ προτρέψῃ τὸ λαὸ νὰ μὴ πάρῃ τὴν Κάρτα, καὶ μὲ γλῶσσα αὐστηρὴ ν᾿ ἀπαιτήσῃ ἀπὸ τὸ Κράτος νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὴ βούλησί της καὶ πρὸς τὸ δημοκρατικὸ πο λίτευμα. Νὰ δηλώσῃ στὸ Κράτος, ὅτι, ἂν δὲν συμμορφωθῇ, θὰ ἐφαρμόσῃ κατὰ τῶν ἐνόχων τὰ αὐστηρότερα ἐπιτίμια. Τὰ ἡρωικὰ δὲ παιδιά της νὰ θέσῃ ὑπὸ τὴν προστασία της πνευματικῶς καὶ ὑλικῶς.
Κατηγοροῦμαι, διότι δὲν παραδέχομαι τὴ γνώμη ὡρισμένων, ρασοφόρων καὶ λαϊκῶν, ὅτι ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη εἶνε «χάραγμα» πρὶν ἔλθῃ ὁ ᾿Αντίχριστος. Αὐτὴ ἡ γνώμη εἶνε ἀβάσιμη καὶ ἐπιπόλαιη. ῞Οσοι ἔχουν αὐτὴ τὴ γνώμη εἶνε ἀγράμματοι στὰ ἱερὰ γράμματα καὶ ἀθεολόγητοι. Τὸ θεόπνευστο κείμενο τῆς ᾿Αποκαλύψεως δὲν ὁμιλεῖ γιὰ ἄλλο «χάραγμα», ἀλλὰ γιὰ «χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων», ὅταν ἔλθῃ ὁ ᾿Αντίχριστος. Τὸ δὲ «χάραγμα» θὰ εἶνε «τὸ ὄνομα ἢ ὁ ἀριθμὸς τοῦ ὀνόματος» τοῦ ᾿Αντιχρίστου (Ἀποκ. ιγ´ 16,17). ῞Οταν ἔλθῃ ὁ ᾿Αντίχριστος, θὰ κατασκευασθῇ καὶ «εἰκὼν» τοῦ ᾿Αντιχρίστου γιὰ προσκύνησι, δηλαδὴ ἄγαλμα ὡς εἴδωλο (Ἀποκ. ιγ´ 14,15). ῍Ας μὴ παραχαράσσουν λοιπὸν ὡρισμένοι τὸ «χάραγμα» καὶ ἂς μὴ φέρουν τὸν ᾿Αντίχριστο προτοῦ ἔλθῃ!
Τὸ ἀντίχριστο Κράτος, ὅπως ἐπέβαλε τὴν ταυτότητα χωρὶς τὴν ἀναγραφὴ τοῦ Θρησκεύματος, ἔτσι μπορεῖ νὰ ἐπιβάλῃ καὶ τὴν Κάρτα τοῦ Πολίτη. Καὶ κατηγοροῦμαι, διότι δὲν ὑποστηρίζω, ὅπως ἄλλοι, ὅτι χάνει τὴν ψυχή του, πηγαίνει στὴν κόλασι, ὅποιος τότε θὰ παραλάβῃ τὴν Κάρτα, ἀναγκαία γιὰ τὶς συναλλαγὲς μὲ τὶς τράπεζες, γιὰ τὴν εἴσπραξι μισθῶν καὶ συντάξεων, γιὰ νοσηλεία κ.λπ.. ῎Οχι, κ.᾿Ιατρίδη! ῍Αν θὰ παραλάβῃ κανεὶς τὴν Κάρτα, δὲν θὰ χάσῃ γι᾿ αὐτὸ τὴν ψυχή του. ῾Ως παράδειγμα εἶχα ἀναφέρει, ὅτι οἱ χριστιανοὶ κατὰ τὴ Ρωμαϊκὴ ἐποχὴ χρησιμοποιοῦσαν τὸ Ρωμαϊκὸ νόμισμα μὲ τὴν εἰκόνα καὶ τὴν ἐπιγραφὴ τοῦ θεοποιηθέντος αὐτοκράτορος, χωρὶς γι᾿αὐτὸ νὰ ἐκπίπτουν ἀπὸ τὴν πίστι. Lapsi, πεπτωκότες, δὲν ἦταν οἱ χρησιμοποιοῦντες τὸ Ρωμαϊκὸ νόμισμα χριστιανοί, ἀλλ᾿ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ φόβο ἀρνοῦνταν τὸ Χριστό, παραδέχονταν τὸν αὐτοκράτορα ὡς Θεὸ καὶ θυσίαζαν στὰ εἴδωλα. ᾿Αλλὰ σεῖς, κ. ᾿Ιατρίδη, διαστρέψατε τελείως τὸ ἐπιχείρημά μου, χαρακτηρίζοντας αὐτὸ ὡς ἄκαιρο καὶ ἄστοχο, ἐνῷ εὐκόλως κανεὶς ἀντιλαμβάνεται, ὅτι αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα καὶ ἐπίκαιρο εἶνε καὶ εὔστοχο. Γράφετε, κ. ᾿Ιατρίδη, ὅτι ὅλα τὰ ἐν χρήσει προϊόντα καὶ ἄλλα πράγματα λόγῳ τοῦ γραμμωτοῦ συστήματος (barcode) εἶνε σφραγισμένα μὲ τὸν δυσώνυμο ἀριθμὸ 666. Καὶ ἐρωτοῦμε στὸ σημεῖο τοῦτο· Σεῖς ψωνίζετε προϊόντα; ᾿Ασφαλῶς ψωνίζετε, ἀλλιῶς θὰ εἴχατε πεθάνει ἀπὸ πεῖνα. Καὶ ἀφοῦ ψωνίζετε, θὰ πᾶτε στὴν κόλασι; Στὴν κόλασι, κ. ᾿Ιατρίδη, συμφώνως πρὸς τὸ θεόπνευστο κείμενο τῆς ᾿Αποκαλύψεως, καὶ ὄχι πρὸς τὴ γνώμη τοῦ Α ἢ τοῦ Β, θὰ πᾶνε ὅσοι θὰ δεχθοῦν τὸ «χάραγμα» – σφράγισμα τοῦ ᾿Αντιχρίστου «ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν» καὶ θὰ προσκυνήσουν τὴν «εἰκόνα» του, ἄγαλμα–εἴδωλο (Ἀποκ. ιγ´ 16, ιδ´ 9–11, ιστ´ 2). Καὶ ἐπειδή, ὅσοι θὰ δεχθοῦν τὸ «χάραγμα» καὶ θὰ προσκυνήσουν τὴν «εἰκόνα» τοῦ ᾿Αντιχρίστου, θὰ πᾶνε στὴν κόλασι, γι᾿ αὐτὸ τότε οἱ πιστοὶ δὲν πρέπει νὰ ὑποκύψουν, ἀλλὰ καὶ συναλλαγὲς νὰ θυσιάσουν (Ἀποκ. ιγ´ 17) καὶ αὐτὴ τὴ ζωή τους (Ἀποκ. Ιγ´ 15).
Ἀγαπητὲ κ. ᾿Ιατρίδη, σεῖς εἶσθε στρατιωτικὸς καὶ νομικός, καὶ ἐγὼ εἶμαι θεολόγος. Καὶ ὅπως σεῖς κατέχετε τὰ στρατιωτικὰ καὶ τὰ νομικά, ἐνῷ ἐγὼ δὲν τὰ κατέχω, ἔτσι καὶ ἐγὼ κατέχω τὰ θεολογικά, ἐνῷ σεῖς δὲν τὰ κατέχετε. Γι᾿ αὐτὸ καὶ μὲ ἀδικεῖτε στὴν κρίσι σας σφόδρα σφόδρα. Μὲ παραπέμπετε στὴν κόλασι ἕνα ἐργάτη τοῦ Εὐαγγελίου, ὁ ὁποῖος λευκάνθηκε στὸ κήρυγμα καὶ στὸν ἀγῶνα γιὰ τὴν πίστι, καὶ μὲ τὴ χάρι τοῦ Θεοῦ ἐξακολουθεῖ νὰ κηρύττῃ καὶ ν᾿ ἀγωνίζεται ὑπὲρ τῆς πίστεως. Εἶσθε πιστὸς ἄνθρωπος, καὶ πρέπει νὰ προσέξετε καὶ νὰ λάβετε ὑπ᾿ ὄψιν τί λέγει ἡ θεόπνευστη Γραφὴ γιὰ τοὺς ἀδίκους (Α´ Κορ. στ´ 9). ᾿Αλλ᾿ ἐπειδὴ ἔχετε καλὴ διάθεσι, νομίζουμε, ὅτι θ᾿ ἀναθεωρήσετε ὡρισμένες ἀντιλήψεις. «Πεπείσμεθα, ἀγαπητέ, περὶ ὑμῶν τὰ κρείττονα καὶ ἐχόμενα σωτηρίας» (῾Εβρ. στ´ 9).

Νικόλαος Σωτηρόπουλος

Θεολόγος–Φιλόλογος

Ορθόδοξος Τύπος 4/2/2011

Post Navigation