ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ιστολόγιο αφιερωμένο στο πρόσωπο και το έργο του κορυφαίου ορθόδοξου θεολόγου, ιεροκήρυκα και συγγραφέα, του Ομολογητού κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου

Archive for the category “π. Μάρκος Μανώλης”

Ο αρχιμανδρίτης π. Μάρκος Μανώλης

Επειδή πριν 2 περίπου εβδομάδες, στις 16 Απριλίου συμπληρώθηκαν 10 χρόνια από την κοίμηση του μακαριστού Αρχιμανδρίτη Μάρκου Μανώλη, παρουσιάζουμε από το ορθόδοξο περιοδικό «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ» που τότε διεύθυνε το γνησιότερο τέκνο του π. Αυγουστίνου, ο μακαριστός Ομολογητής Θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος, άρθρο για τον μακαριστό π. Μάρκο Μανώλη. Το άρθρο είναι εμφανώς γραμμένο από τον μακαριστό Ομολογητή Θεολόγο.

Εξεδήμησεν εις Κύριον

Ο αρχιμανδρίτης π. Μάρκος Μανώλης

ΑΠ. ΠΑΥΛΟΣΠατριάρχες της Παλαιάς Διαθήκης έλεγαν, ότι είνε ξένοι, πάροικοι καί παρεπίδημοι επί της γης. Ο δέ απόστολος σχολιάζοντας αυτό τό λόγο γράφει: «Οι τοιαύτα λέγοντες εμφανίζουσιν ότι πατρίδα επιζητούσι». Καί τί πατρίδα; Επίγεια; Όχι. Αλλά «κρείττονος ορέγονται, τουτ’ έστιν επουρανίου», λαχταρούν ανώτερη πατρίδα, δηλαδή επουράνια. Και συνεχίζει ο απόστολος: «Διό ουκ επαισχύνεται αυτούς ο Θεός Θεός επικαλείσθαι αυτών. Ητοίμασε γαρ αυτοίς Το αποστολικό ανάγνωσμα του Ψυχοσάββατου, σε μετάφραση απο τον κ. Νικόλαο Σωτηρόπουλο πόλιν». Επειδή οι Πατριάρχες λαχταρούσαν ανώτερη πατρίδα, επουράνια, γι΄ αυτό ο Θεός δέν εντρέπεται γι΄ αυτούς νά ονομάζεται Θεός τους (Θεός Αβραάμ, Θεός Ισαάκ, Θεός Ιακώβ), καί ετοίμασε γι΄ αυτούς πόλι (Εβρ. ια’ 13-16). Για όλους δε τούς πιστούς ο απόστολος γράφει: «Ούκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά τήν μέλλουσαν επιζητούμεν» (Εβρ. ιγ’ 14). Δέν έχουμε εδώ μόνιμη πόλι, αλλ΄ επιζητούμε τή μελλοντική (τήν άνω Ιερουσαλήμ).

ΚΛΙΜΑΞ πτΛυπούμεθα, στενοχωρούμεθα, παραπονούμεθα καί διαμαρτυρόμεθα, διότι στήν Εκκλησία υπάρχουν κληρικοί πνευματικώς αδιάφοροι, υλικώς μέ πολύ ενδιαφέρον, ιδιοτελείς, κοσμικοί, κοσμικώτατοι, διεφθαρμένοι, διεστραμμένοι καί μεγάλοι σκανδαλοποιοί.

Αυτοί οι κληρικοί δέν πιστεύουν στήν αιωνιότητα, αλλά στήν προσωρινότητα καί τήν καθημερινότητα. Δέν λαχταρούν ανώτερη πατρίδα, επουράνια. Δέν επιζητούν τήν μέλλουσαν καί μένουσαν πόλιν, «ης τεχνίτης καί δημιουργός ο Θεός» (Εβρ. Ια’ 10). Δέν πιστεύουν στό Θεό, αλλ΄ εκμεταλλεύονται τό όνομα του Θεού καί τή Θρησκεία.

p.MarkManΑλλά δόξα τω Θεώ! Δέν υπάρχουν μόνον ανάξιοι κληρικοί. Υπάρχουν καί αρκετοί άξιοι κληρικοί. Πιστεύουν στό Θεό, έχουν αιώνια προοπτική, εκτελούν τά καθήκοντα καί τήν αποστολή τους εδώ στη γη, καί επιζητούν τήν ανώτερη καί επουράνια πατρίδα καί τήν μέλλουσα καί μένουσα πόλι.

Ένας από τούς αξίους κληρικούς στίς 16 Απριλίου έφυγε απ΄ αυτό τόν κόσμο καί πήγε στήν αιώνια πατρίδα καί στήν αιώνια πόλι. Είνε ο ιερομόναχος π. Μάρκος Μανώλης, πνευματικός προϊστάμενος της «Πανελληνίου Ορθοδόξους Ενώσεως» (Π.Ο.Ε.) καί τού «Ορθοδόξου Τύπου» (Ο.Τ.). Άνθρωπος ασκήσεως, προσευχής, καθημερινής τελέσεως της Θείας Λειτουργίας, συχνών αγρυπνιών, τεραστίου εξομολογητικού έργου, αφιλάργυρος, φιλάνθρωπος μέ πολύ φιλανθρωπικό έργο, επισκέπτης καί συμπαραστάτης σέ πολυτέκνους, σέ γέροντες εγκαταλελειμμένους από άστοργα τέκνα καί κατακοίτους, σέ ορφανά, σέ ασθενείς, σέ φυλακισμένους σε φυλακές της Ελλάδος καί του Εξωτερικού, ακόμη καί σέ σατανιστάς καί μεγάλους εγκληματίας, τούς οποίους βοήθησε πρός μετάνοια.

p.MarkMan2Αλλ΄ ιδιαιτέρως πρέπει νά εξαρθή η αγάπη του π. Μάρκου πρός τήν Αγία Γραφή καί τό κήρυγμα του θείου λόγου, διά των οποίων «τρέφονται ψυχαί Θεόν πεινώσαι» καί δημιουργούνται οι συνειδητοί χριστιανοί. Ιδιαίτατα δέ πρέπει νά εξαρθή η αγωνιστικότης του π. Μάρκου υπέρ της αγιωτάτης Πίστεως μας, τής φιλτάτης Ορθοδοξίας, καί εναντίον των αιρέσεων, καί μάλιστα τού Οικουμενισμού. Ο «Ορθόδοξος Τύπος», του οποίου ψυχή υπήρξεν ο π. Μάρκος, κατέστη έπαλξι αγώνος πρώτης τάξεως. Διότι η εν λόγω εκκλησιαστική εφημερίς ευτύχησε νά έχη πολλούς αρθρογράφους πιστούς, ικανούς καί μαΟ.Τ.χητικούς, οι οποίοι μέ παρρησία δίνουν μάχες γιά τά ζητήματα της Πίστεως καί της Εκκλησίας, αλλά καί γιά τά εθνικά καί κοινωνικά ζητήματα. Πολλοί δέ Ορθόδοξοι στό Εσωτερικό καί στο Εξωτερικό μέ πόθο περιμένουν νά φθάση στά χέρια τους ή ν΄ αναρτηθή στό Διαδίκτυο ο «Ορθόδοξος Τύπος» καί τόν διαβάζουν καί ενημερώνονται σέ πολλά πράγματα καί στηρίζονται καί ικανοποιούνται πνευματικώς καί δοξάζουν τό Θεό, διότι καί στίς ημέρες μας, ημέρες καιροσκοπισμού, προδοσίας αρχών καί μάλιστα της Πίστεως, δειλίας καί ένοχης σιωπής πολλών καί μάλιστα θρησκευτικών ταγών, υπάρχουν καί αγωνισταί χριστιανοί καί αγωνιστικά έντυπα.

Ο π. Μάρκος, παιδιόθεν καί σταθερώς προσανατολισμένος πρός τήν αιωνιότητα, καί επί μισόν περίπου αιώνα αναλωθείς στό έργο του Θεού, έφυγε απ΄ αυτό τόν κόσμο γιά τόν υπερκόσμιο κόσμο. Η δέ φυγή του δημιούργησε δυσαναπλήρωτο κενό. Καί οι συνεργάτες του καί τό επιτελείο του «Ορθόδοξου Τύπου» επωμίζονται τή βαρειά ευθύνη νά φροντίσουν γιά τήν καλή διαδοχή καί τήν αναπλήρωσι του κενού. Καί όλοι ας παρακαλέσωμε τόν Κύριο, νά δώση αντάξιο διάδοχο του αειμνήστου πρός συνέχισι του έργου του Θεού καί ιδίως τού καλού έργου γιά τήν Πίστι.

https://niksothropoulos.files.wordpress.com/2012/06/25ce25a325ce25a425ce259125ce25a525ce25a125ce259f25ce25a325ce259c25ce259125ce259925ce259f25ce25a5201125ce259c25ce259925ce259a25ce25a125ce259f25ce259c25ce25952.png?w=253Από το μηνιαίο ορθόδοξο περιοδικό «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ», τεύχος Μαΐου 2010.

 

Δείτε και Ο κ.Νικόλαος Σωτηρόπουλος για τον μακαριστό π.Μάρκο Μανώλη, πατώντας ΕΔΩ
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. π. ΜΑΡΚΟΥ Κ. ΜΑΝΩΛΗ, πατώντας ΕΔΩ

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. π. ΜΑΡΚΟΥ Κ. ΜΑΝΩΛΗ

Επειδή πριν 20 ημέρες, στις 16 Απριλίου συμπληρώθηκαν 9 χρόνια από την κοίμηση του μακαριστού Αρχιμανδρίτη Μάρκου Μανώλη, για τον οποίο έγραψε και ο μακαριστός Ομολογητής Θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος (δείτε ΕΔΩ), παρουσιάζουμε άρθρο του αείμνηστου θαρραλέου, πιστού και έγκριτου δημοσιογράφου και τότε διευθυντού της παλαίμαχης εκκλησιαστικής εφημερίδας «Ορθόδοξος Τύπος» Γεωργίου Ζερβού, που δημοσίευσε στη εκκλησιαστική εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος», 1 χρόνο περίπου μετά την κοίμηση του π. Μάρκου. Θυμίζουμε ότι ο αείμνηστος Γεώργιος Ζερβός αγαπούσε και εκτιμούσε ειλικρινά τον μακαριστό Ομολογητή Θεολόγο Νικόλαο Σωτηρόπουλο.

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. π. ΜΑΡΚΟΥ Κ. ΜΑΝΩΛΗ

Του αειμνήστου θαρραλέου δημοσιογράφου και διευθυντού του «Ορθόδοξου Τύπου» Γεωργίου Ζερβού

Zerb16ην Ἀπριλίου συμπληρώνεται ἕν ἔτος ἀπό τήν κοίμησιν τοῦ πνευματικοῦ προϊσταμένου τῆς ΠΟΕ καί τοῦ «Ο.Τ.» τοῦ ἱερομονάχου π. Μάρκου Μανώλη. Ἡ αἰφνιδία ἀσθένειά του καί ἡ φυγή του πρός τήν Οὐρανίαν Πατρίδα προεκάλεσε σόκ, θλῖψιν, καί ὀρφάνια. Τό πνευματικόν στήριγμα πολλῶν ἀνωνύμων καί ἐπωνύμων ἔφυγεν αἰφνιδίως. Δικαιολογημένος ὁ ἀνθρώπινος πόνος διά ἕνα κληρικόν, ὁ ὁποῖος καθημερινῶς ἐξωμολόγει ἐπί ὥρας, ἔκανε καθημερινάς θείας Λειτουργίας καί εἶχε χρόνον νά στηρίζη φυλακισμένους, ὀρφανά, ἀπόρους, ἀστέγους κ.λπ.. Ὁ χρόνος τοῦ 24ώρου δέν τοῦ ἔφθανε διά νά ἐκτελῆ τάς προαναφερομένας ὑπηρεσίας πρός τόν Ὕψιστον καί τούς ἀνθρώπους. Ἡ Ἐκκλησία καί ἡ ἐφαρμογή τῆς σωτηριολογικῆς διδασκαλίας ἦσαν διά τόν πατέρα Μᾶρκο πρῶτον καθῆκον. Ὁλημερίς καί ὁλονυχτίς ἦτο εἰς τούς δρόμους διά τήν ἐκπλήρωσίν του. Πολλάκις αὐτό ἐξεπληρώνετοεἰς τάς πολύ τακτικάς Ἱεράς Ἀγρυπνίας. p.MarkManΦαντασθεῖτε τον, πρό τῆς καθημερινῆς θείας Λειτουργίας, νά τρέχη εἰς νοσοκομεῖα καί ἱδρύματα (ἐκτός τῆς ἐνορίας του) νά κοινωνήση ἀσθενεῖς, νά ἐπιστρέφη εἰς τήν ἐνορίαν του, νά τελῆ τήν θείαν Λειτουργίαν, νά τίθεται δι ̓ ὀλίγον εἰς τήν διάθεσιν τῶν πιστῶν, νά φεύγη, ἐν συνεχείᾳ, διά τάς φυλακάς ἀνηλίκων, νά μεταβαίνη διά ἐξομολόγησιν εἰς διαφόρους Ἱερούς Ναούς εὑρισκομένους εἰς μεγάλην ἀπόστασιν ἀπό τήν ἐνορίαν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Διονύσου, εἰς τήν ὁποίαν ἦτο προϊστάμενος καί ἐν συνεχείᾳ ἁπλός ἐφημέριος, νά ἐπιλαμβάνεται κοινωνικῶν προβλημάτων καί νά τά ἐπιλύη διαθέτων πρός τόν σκοπόν αὐτόν ὅλα τά τυχηρά ἀπό τά ἱερά Μυστήρια καί κατά τάς βραδυνάς ὥρας νά κάμνη κατανυκτικάς-ἀργοσύρτους ἱεράς Ἀγρυπνίας. Κατ ̓ αὐτάς ἔθετε προβλήματα καί ἐζήτει βοήθειαν διά τήν ἐπίλυσίν των.

Μετά τάς ἱεράς Ἀγρυπνίας ἤ μετά τήν πρώτην πρωϊνήν, ὅταν δέν εἶχεν ἱεράν Ἀγρυπνίαν συνέχιζε διά τήν ἐκπλήρωσιν τοῦ δευτέρου σημαντικοῦ καθήκοντός του. Ο.Τ.Αὐτό ἦτο ὁ ἔλεγχος τῆς ὕλης τοῦ «Ο.Τ.», ἡ ἀνάγνωσις ὁλοκλήρου τῆς ἀλληλογραφίας, ἡ προώθησις ὕλης εἰς τό τυπογραφεῖον καί ἐπειδή ἄξιζε ὅσο ἑκατό λεξικά μαζί ἐκοίταζε καί τάς σελίδας καί τό λάθος ,τό ὀρθογραφικόν καί συντακτικόν ἔπιπτεν ἀμέσως εἰς τό «μάτι» του. Ὅταν ἀπουσίαζεν εἰς τά Ἱεροσόλυμα, εἰς τό Ἅγιον Ὄρος, εἰς τήν Κύπρον, εἰς τήν Ρουμανίαν ἤ εἰς τήν Πολωνίαν ἐζήτει διαρκῶς ἐνημέρωσιν διά τήν θεματογραφίαν καί τήν πορείαν ἐκδόσεως τοῦ «Ο.Τ.» καί τήν προηγουμένην τῆς ἐκδόσεως τῆς ἐφημερίδος τοῦ ἀπεστέλλοντο αἱ πρός ἔκδοσιν σελίδες τῆς ἐφημερίδος, εἴτε μέ φάξ εἴτε ἠλεκτρονικῶς, καί εἴτε ἔκανε ἀλλαγάς, εἴτε παρατηρήσεις καί κατόπιν ἔδιδε τήν ἐντολήν: «Τυπωθήτω».

Ἔδωσεν ὅλον τόν ἑαυτόν του διά νά ὑπηρετήση τόν Τριαδικόν Θεόν, νά προωθήση τήν διδασκαλίαν τοῦ Κυρίου μας καί τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, νά σώζη ψυχάς τῆς νεολαίας, νά κηρύσση διαρκῶς τήν ἀγάπην (ἀκόμη καί πρός τούς ἐχθρούς του), τήν ταπείνωσιν, τήν μετάνοιαν καί νά προσεύχεται δι ̓ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶχον ταραγμένην ψυχήν καί θολόν νοῦν, ὥστε νά ἐπανέλθουν εἰς τήν ὁδόν τοῦ Κυρίου μας καί τῆς καταλλαγῆς.

Ὁ πατήρ Μᾶρκος εἶχε σαρώσει κυριολεκτικῶς τόν χρόνον. Ἦτο ἐνάρετος εἰς ὁλόκληρον τήν ζωήν του ἀλλά καί πραγματικός ἀσκητής ἐντός τῆς πόλεως. Ἡ ζωή του ἦτο τιμία, ἔντιμος, ἁγιοπνευματική, ἀσκητική καί ἀσκανδάλιστος. Εἰσῆλθε, ὡς ἱερομόναχος, εἰς πλουσίας καί πτωχικάς οἰκίας. Ὅλαι αἱ οἰκογένειαι συνεκλονίζοντο ἀπό τήν ἐπαφήν μαζί του. Ἀξιοποίησε τήν ἐπαφήν του μέ τάς πλουσίας οἰκογενείας ὑπέρ τῶν πτωχῶν καί τῶν ἀδυνάμων συνανθρώπων μας. Ἔφερε εἰς κοινωνικήν, πνευματικήν ἐπαφήν τούς πλουσίους καί τούς πτωχούς μέσω τῆς θείας Λειτουργίας, τῶν ἱερῶν Μυστηρίων, τῶν ἱερῶν Ἀγρυπνιῶν, τῆς ἀγάπης ἀλλά καί μέ τάς πρωτοβουλίας διά τήν βοήθειαν τῶν ἀδυνάμων ἤ ἄλλας δραστηριότητας. Ἐξηφάνισε κυριολεκτικῶς «τήν πάλιν τῶν τάξεων» καί μέ τήν ἁγιοπνευματικήν στάσιν τῆς ζωῆς του ἔγινε πρότυπον καί παράδειγμα πρός ὅλους.

Ἕνας Σεβ. Μητροπολίτης εἶπεν εἰς μίαν ἱ. Ἀγρυπνίαν, εἰς τήν ὁποίαν συμμετεῖχε καί ὁ πατήρ Μᾶρκος, πώς ὅταν ἐλειτούργει μετά τοῦ μακαριστου Γέροντος ἦτο ὡσάν νά ἐλειτούργει μετά τῶν Ἀγγέλων. Κατά τάς διαδικασίας ἐκλογῆς τοῦ νέου ἡγουμένου τῆς ἱ. Μονῆς Ἰβήρων ἕνας μοναχός μᾶς εἶπε: «Ὁ Μᾶρκος ζεῖ ἀσκητικῶς, περισσότερο ἀπό ἐμᾶς, μέσα στή πόλη». Αὐτά καί μόνον τά δύο παραδείγματα καταδεικνύουν ὅτι ἔζη ἁγιοπνευματικῶς. Τοῦτο τό ἐβίωναν οἱ πιστοί καί τό διεκήρυξαν κατά τήν ταφήν του, ὅταν ἐφώναζαν «ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος».

Μετά τήν συμπλήρωσιν ἑνός ἔτους ἀπό τήν κοίμησίν του δέν πρέπει νά κλαῖμε. Ὁ πατήρ Μᾶρκος προετοιμάζετο μέ τήν δρᾶσιν του, τό ἔργον του, τάς καθημερινάς θείας Λειτουργίας καί τό μεγάλο «βάρος» τῆς ἐξομολογήσεως, διά τήν ἡμέραν τῆς μεγάλης φυγῆς του πρός τήν Οὐράνιον Πατρίδα. Ἔφυγε προετοιμασμένος δι ̓ αὐτό τό μεγάλο ταξίδι. Προετοιμάζετο καθημερινῶς. Ἀντί διά δάκρυα διά τήν Anastμεγάλην φυγήν του τό «Χριστός Ἀνέστη, πατέρα Μᾶρκε». Ἀντί διά ὑποθέσεις διά τό ξαφνικόν τῆς φυγῆς του τό «Χριστός Ἀνέστη, πατέρα Μᾶρκε». Ἀντί διά σχολιασμούς τοῦ τύπου ὅτι «ὀρφανέψαμε», προσευχή, ταπείνωσις, ἐξομολόγησις καί ἀγάπη διά νά ἴδωμεν ὅ,τι δέν δυνάμεθα ἀπό ἀνθρώπινον πόνον ἤ ἀπό ἄλλους σκοπούς: Νά ἴδωμεν ὅτι τά πνευματικοπαίδια του ζοῦν ἁγιοπνευματικῶς καί συνεχίζουν τό ἔργον του μέ συμμετοχήν εἰς τάς ἱεράς Ἀκολουθίας, εἰς τά ἱ. Μυστήρια, μέ βοήθειαν εἰς τούς ἀδυνάμους, μέ προσφοράν ὄχι μόνον εἰς τάς φυλακάς Ἀνηλίκων Αὐλώνα ἀλλά καί εἰς τάς Γυναικείας φυλακάς, μέ ἐπισκέψεις εἰς ἱδρύματα καί νοσοκομεῖα.

Ο.Τ.Ἡ ἐφημερίς, τήν ὁποίαν τόσον ἠγάπησε καί εἶχεν ὡς στόχον νά γίνη κάποια ἡμέρα ἡμερησία ἤ νά ἐκδίδεται δύο φοράς τήν ἑβδομάδα (πρό τῆς ἐκδόσεώς της ὡς ἡμερησίας), συνεχίζει τήν ἀντιοικουμενιστικήν, ἀντιπαπικήν, ἀντιαιρετικήν γραμμήν του καί ὑπερασπίζεται τά ἐθνικά θέματα, τά ὁποῖα παρηκολούθει μέ «ἄγρυπνον μάτι» ὁ μακαριστός Γέροντας.

p.MarkMan2Ἡ μεγάλη χαρά τοῦ πατρός Μάρκου ἦτο μεταξύ ἄλλων ὁ ἀντιαιρετικός ἀγών. Βαθύτατος γνώστης τῆς πατερικῆς καί δογματικῆς θεολογίας. Δέν «ἔπαιζε» μέ τά θέματα αὐτά. Ἐπί μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κυροῦ Χριστοδούλου ὁ «Ο.Τ.» ἠκολούθη σκληράν ἐλεγκτικήν γραμμήν. Ἰδιαιτέρως ἤλεγχε τόν μακαριστόν διά τήν φιλοπαπικήν γραμμήν του, ἀλλά καί διά τάς σχεδιαζομένας καινοτομίας του εἰς τήν Ἐκκλησίαν. Ὁ κόσμος εἶχεν ἀρχίσει νά ἀντιδρᾶ. Τότε στελέχη τῆς ΠΟΕ καί τοῦ «Ο.Τ.» τοῦ ὑπέδειξαν εἰς μίαν σύσκεψιν, ὅπως τερματισθῆ ἡ γραμμή αὐτή. Ὅλοι, τότε, εἶδον ἕνα ἄλλον παπα-Μᾶρκον. Ἐκτύπησε μέ δύναμιν τήν χεῖρα του ἐπί τῆς τραπέζης λέγων: Οὐδεμία ὑποχώρησις, ὅταν διακυβεύεται ἡ Ὀρθόδοξος Πίστις μας. Ἡ σύσκεψις διελύθη. Ὁ πατήρ Μᾶρκος ἐπιβεβαιώθη πολύ ἀργότερον. Ἦτο ἀσυμβίβαστος εἰς θέματα Πίστεως. Τό ἴδιον καί μέ τήν ἐλεγκτικήν γραμμήν τοῦ «Ο.Τ.» διά τά σκάνδαλα τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας. Ὑπεδεικνύετο εἰς τόν πατέρα Μᾶρκον: «Αὐτό τό κείμενον δέν πρέπει νά τό βάλετε, διότι θά ἔχωμεν ποινικάς εὐθύνας». Τό διάβαζε τό κείμενον καί ἀντί νά τό πετάξη τό προωθοῦσε πρός δημοσίευσιν. Ἠκολούθουν αἱ δικαστικαί διώξεις. Ἡ ἀγωνία ἦτο μεγάλη. Ἀλλά πάντοτε αἱ τελεσίδικαι ἀποφάσεις ἦσαν ἀθωωτικαί. Πῶς συνέβαινε τοῦτο; Μία ἐξήγησις ὑπάρχει: Ὁ πατήρ Μᾶρκος ὑπηρέτει τό συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας καί μόνον καί ἡ ἐλεγκτική γραμμή του δέν προήρχετο ἀπό ἐμπάθειαν, ἀλλά ἀπό ἐνδιαφέρον διά τήν τήρησιν τῶν ἱερῶν Κανόνων καί διά τό ἀσκανδάλιστον τῶν πιστῶν. Εἰς αὐτήν τήν ἐξήγησιν πρέπει νά προστεθῆ καί ἕνας ἀκόμη λόγος: Ἔκαμνε καθημερινῶς θείαν Λειτουργίαν καί μετελάμβανε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων.

Πιστεύομεν ὅτι καί τώρα εὔχεται διά τόν ταπεινόν ἀγῶνα τῆς Π.Ο.Ε καί τοῦ «Ο.Τ.». Ἄς ἔχωμεν τήν εὐχήν του. Αἰωνία ἡ μνήμη του μακαριστού Γέροντος καί Πατρός μας.

Γ.Ζ.

Ο.Τ. Από τη σελ. 8 της εκκλησιαστικής εφημερίδας «Ορθόδοξος Τύπος», 8-4-2011.

Δείτε και Ο κ.Νικόλαος Σωτηρόπουλος για τον μακαριστό π.Μάρκο Μανώλη, πατώντας ΕΔΩ

Ο κ.Νικόλαος Σωτηρόπουλος για τον μακαριστό π.Μάρκο Μανώλη

Επειδή το ερχόμενο Σάββατο (9/4) στον Ι.Ναό Αγίου Γεωργίου Διονύσου, μετα την Θεία Λειτουργία, θα τελεστεί το ετήσιο μνημόσυνο του αειμνήστου π. Μάρκου Μανώλη εφημέριου του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Διονύσου και πνευματικού προϊστάμενου της <<Π.Ο.Ε.>> και του <<Ορθόδοξου Τύπου>>, θα δημοσιεύσουμε τί έγραψε γι’ αυτόν ο κ. Νικόλαος Σωτηρόπουλος λίγες ημέρες μετά την οσιακή κοίμηση του.

 

+ Αρχιμανδρίτης π.Μάρκος Μανώλης

Πρὸς τὸν «᾿Ορθόδοξον Τύπον»

Κύριε Διευθυντὰ καὶ λοιποὶ ἀδελφοὶ οἱ συγκροτοῦντες τὸ ἐπιτελεῖον τοῦ «᾿Ορθοδόξου Τύπου», τῆς ἀγωνιστικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐφημερίδος, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναπαύονται ψυχικῶς πολλοὶ ᾿Ορθόδοξοι Χριστιανοὶ ἀναζητοῦντες τὸ σπάνιον εἰς τοὺς ἐσχάτους χαλεποὺς καιρούς μας μαχητικὸν στοιχεῖον ὑπὲρ τῆς καταπροδιδομένης ἀπὸ θρησκευτικοὺς ταγοὺς καὶ ὁδηγοὺς ᾿Ορθοδόξου Πίστεώς μας. Χριστὸς Ἀνέστη! Νὰ ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς ἔνδοξον ἀνάστασιν, ὅπως ὁ ᾿Αρχηγὸς καὶ ᾿Αντιπρόσωπός μας.
Η εἴδησις, ὅτι ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Μᾶρκος Μανώλης, ψυχὴ τοῦ «᾿Ορθοδόξου Τύπου» καὶ τῆς «Πανελληνίου ᾿Ορθοδόξου ῾Ενώσεως», ἀνεχώρησε διὰ τὴν αἰωνιότητα, μᾶς συνεκλόνισε. Διότι ὁ π. Μᾶρκος Μανώλης ἦτο ἐκ τῶν ὀλίγων ἀξίων καὶ ὑποδειγματικῶν κληρικῶν τῆς ᾿Εκκλησίας μας. Διὰ βίου ἀγωνιστὴς τῆς ᾿Εκκλησίας, καὶ ἰδίως ὑπερασπιστὴς τῆς Πίστεως, ἐπαξίως φέρων τὸ ὄνομα τοῦ ὑπερμάχου τῆς ᾿Ορθοδοξίας Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, ᾿Επισκόπου ᾿Εφέσου. Καὶ ὁ π. Μᾶρκος Μανώλης, ἂν ὑπῆρχεν ἀξιοκρατία, θὰ ἦτο ᾿Επίσκοπος. ᾿Αλλὰ ποῦ ἀξιοκρατία…
῾Ο ἀείμνηστος Ἱερομόναχος ἦτο ζηλωτὴς τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπεστράτευε καλοὺς ὁμιλητάς, διὰ νὰ κηρύττουν τὰ ῥήματα τῆς αἰωνίου ζωῆς. ῎Ηθελεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ νὰ ἐνοικῇ εἰς τὰς ψυχὰς πλουσίως, ὅπως λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος. ῏Ητο ἐργατικὸς καὶ δραστήριος ὅσον ἐλάχιστοι. ᾿Ακάματος λειτουργὸς καὶ ἐξομολόγος. ᾿Εφαρμόζων τὸν λόγον τοῦ Χριστοῦ, «᾿Εν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με» (Ματθ. κε´ 36), ἐπεσκέπτετο φυλακὰς καὶ ἐνουθέτει, ἐβοήθει πρὸς μετάνοιαν καὶ ἐξωμολογοῦσε φυλακισμένους. ᾿Επεσκέφθη εἰς τὰς φυλακὰς ἀκόμη καὶ σατανιστὰς καὶ διαβοήτους κακοποιοὺς καὶ τοὺς ἐβοήθησε νὰ μετανο ήσουν καὶ νὰ μᾶς ἐνθυμίσουν τὴν μετάνοιαν τοῦ «εὐγνώμονος», τοῦ καλοπροαιρέτου δηλαδή, λῃστοῦ τοῦ συσταυρωθέντος μὲ τὸν Χριστόν.
῾Ο ἀείμνηστος ἦτο στήριγμα πολλῶν ἀνθρώπων, πνευματικὸν στήριγμα, ἀλλὰ καὶ ὑλικὸν στήριγμα, πολὺ φιλάνθρωπος καὶ βοηθὸς πολλῶν πτωχῶν.
᾿Ιδιαιτέρως πρέπει νὰ ἐξαρθῇ ἡ ὑπεράνθρωπος ἐργατικότης αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Μὲ τὸν ὕπνον εἶχεν ὀλίγην σχέσιν. Γρηγορῶν, ἀγρυπνῶν, μεριμνῶν, κοπιῶν ὅσον ἐλάχιστοι ἄνθρωποι. Θὰ ἠδύνατο καὶ δι᾿ αὐτὸν νὰ λεχθῇ, ὅτι τὸν ὕπνο δὲν ἐχόρτασε, καὶ τώρα, ἀποσταμένος, πῆγε νὰ κοιμηθῇ. Καὶ ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ. ᾿Εκοιμήθη τὸ κατάκοπον καὶ ταλαιπωρημένον ἀπὸ ἀσθένειαν σῶμα. Τὸ δὲ πνεῦμα μετέβη εἰς τὴν θριαμβεύουσαν ᾿Εκκλησίαν καὶ τὴν ἀσάλευτον βασιλείαν, διὰ νὰ μετέχῃ τοῦ Χριστοῦ, κατὰ τὸν πασχαλινὸν ὕμνον, «ἐκτυπώτερον».
῾Η κηδεία τοῦ π. Μάρκου ἦτο πάνδημος. Χιλιάδες πιστοὶ συνέρρευσαν εἰς τὸν Ἱερὸν Ναὸν τοῦ ῾Αγίου Γεωργίου Διονύσου, ὅπου ἐφημέρευε, καὶ προσεκύνησαν τὸ σκήνωμά του καὶ μὲ πολλὴν συγκίνησιν παρηκολούθησαν τὴν ἐξόδιον ἀκολουθίαν. Τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ μὲ ἰσχυρὰν φωνὴν ἔψαλλε τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη». Κατὰ δὲ τὴν ταφὴν ὁ λαὸς ἀνεφώνει «ἅγιος!». Δι᾿ ἐπιφανεῖς ἄνδρας τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης γράφεται, ὅτι τὰ σώματα αὐτῶν «ἐτάφησαν ἐν εἰρήνῃ», τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι ἐτάφησαν μετὰ τιμῆς, μετὰ τιμῶν. Καὶ ὁ π.Μᾶρκος ἦτο ἐπιφανής, ἅγιος κληρικός, καὶ τὸ σῶμα του ἐτάφη μετὰ τιμῶν, τῇ ἐπιμόνῳ δὲ ἀπαιτήσει τοῦ πιστοῦ λαοῦ ἐτάφη εἰς τὸν χῶρον τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, ὅπου ὑπηρέτησε. Καὶ ὁ θάνατος τῶν ἁγίων εἶνε δόξα καὶ ζηλευτός!
῞Οταν φεύγουν ἀπ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμον ἄνθρωποι σπουδαῖοι καὶ πολύτιμοι, λέγεται ὅτι μὲ τὴν ἐκδημίαν των ἐπτώχευσεν ὁ κόσμος. Καὶ μὲ τὴν ἐκδημίαν τοῦ π. Μάρκου Μανώλη δύναται νὰ λεχθῇ ὅτι ἐπτώχευσεν ἡ ᾿Ορθόδοξος ῾Ελληνικὴ κοινωνία. ᾿Αλλ᾿ ἂς μὴ λεχθῇ μόνον τοῦτο τὸ δυσάρεστον. Ἂς λεχθῇ καὶ τοῦτο τὸ εὐχάριστον, ὅτι ἐστάλη εἰς τὸν οὐρανὸν πρεσβευτής, διὰ νὰ πρεσβεύῃ, ἀπὸ ἀνωτέρας θέσεως ἰσχύος, ὑπὲρ ἡμῶν τῶν περιλειπομένων εἰς τὴν ζωὴν ταύτην.
Εἰς τοὺς ἀποτελοῦντας τὸ ἐπιτελεῖον τοῦ «᾿Ορθοδόξου Τύπου», τοὺς συνεργάτας, τὰ πνευματικὰ τέκνα, τοὺς φίλους καὶ τοὺς συγγενεῖς τοῦ ἀειμνήστου ἁρμόζει νὰ λυπηθοῦν ὀλιγώτερον, διότι ἐχωρίσθη ἀπ᾿ αὐτοὺς σεβαστὸν καὶ προσφιλὲς πρόσωπον, καὶ νὰ χαροῦν περισσότερον, διότι ἡ ᾿Εκκλησία μας ἔστειλεν εἰς τὸν οὐρανὸν ἕνα ἅγιον, διὰ νὰ πολεμήσῃ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ διὰ τὴν Πίστιν.
῞Ολοι δὲ νὰ εὐχηθῶμεν καὶ νὰ προσευχηθῶμεν, ὅπως ὁ Κύριος ἀναδείξῃ κληρικὸν ἄξιον νὰ διαδεχθῇ τὸν π. Μᾶρκον καὶ νὰ συνεχίσῃ τὸ ἔργον του, προπάντων τὸν καλὸν ἀγῶνα διὰ τὴν Πίστιν. ῾Η συνέχισις τοῦ ἔργου τοῦ ἀειμνήστου θὰ εἶνε δι᾿ αὐτὸν τὸ καλλίτερον μνημόσυνον.
Νικόλαος ᾿Ιω. Σωτηρόπουλος
(17 ᾿Απριλίου 2010)
Ορθόδοξος Τύπος 7/5/2010

Post Navigation